การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมและปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม ตลอดจนปัญหา และอุปสรรคในการดำเนินการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม เกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี โดยทำการแบ่งการศึกษาเป็น 2 ด้าน คือ การศึกษาเชิงปริมาณ ใช้วิธีการสัมภาษณ์ ด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนท้องถิ่น จำนวน 248 ราย และการศึกษาเชิง คุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์แนวลึกจากผู้ที่รู้ข้อมูลท้องถิ่น การสังเกตอย่างมีส่วนร่วม และการศึกษาจากรายงานเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาเชิงปริมาณพบว่า ประชาชนท้องถิ่นส่วนใหญ่มีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมระดับต่ำ อายุ ภูมิลำเนาเดิม การให้คุณค่าสิ่งแวดล้อมศิลปกรรม และความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วม ของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ พบว่า ประชาชนท้องถิ่นที่มีอายุ 52 ปีขึ้นไป มีภูมิลำเนาเดิมบนเกาะสีชัง มีการให้ คุณค่าสิ่งแวดล้อมศิลปกรรมและมีความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมระดับสูง จะมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมมากกว่าประชาชนท้องถิ่นกลุ่มอื่นๆ ผลการศึกษาเชิงคุณภาพพบว่า ประชาชนท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ศิลปกรรมโดยเริ่มจากบุคคลที่มีจิตสำนึกร่วมกัน และพัฒนาเป็นกลุ่มเพื่อจัดทำกิจกรรม/ โครงการต่างๆ ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม และผลการศึกษาในภาพรวมพบว่า ปัญหาและอุปสรรคในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมเกาะสีชังคือ นโยบายของรัฐในการ กำหนดแนวทางการอนุรักษ์เกาะสีชังให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติยังไม่ชัดเจน การขาดการสนับสนุนส่งเสริมจากภาครัฐให้ประชาชนท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมอย่างจริงจัง และมีปัญหาความขัดแย้งระหว่างกลุ่มประชาชนท้องถิ่น ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งนี้คือ ประชาชนท้องถิ่นต้องประสานความร่วมมือในการ เข้ามามีส่วนร่วมในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม ภาครัฐควรมีนโยบายส่งเสริมการ มีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมให้สามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้ โดยให้ความรู้และสร้างจิตสำนึกประชาชนท้องถิ่นให้เห็นคุณค่าของการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ศิลปกรรม สนับสนุนให้มีการรวมกลุ่มของประชาชนท้องถิ่นเพื่อจัดทำกิจกรรม/โครงการ อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม รวมทั้งให้ประชาชนและองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นเข้ามา มีส่วนร่วมในการบริหารจัดการแหล่งศิลปกรรมต่างๆ บนเกาะสีชัง ตลอดจนการใช้ มาตรการทางกฎหมายให้เข้มงวดและมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการประกาศเกาะสีชัง เป็นเขตคุ้มครองสิ่งแวดล้อมตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ.2535 และใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้องเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมและพัฒนาเกาะ สีชังอย่างยั่งยืน