การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบภายในพื้นที่ชุ่มน้ำแบบ ประดิษฐ์ที่มีผลต่อการลดลงของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมด เพื่อใช้เป็นข้อมูลเชิงวิชาการ ในการเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่ชุ่มน้ำแบบประดิษฐ์ในการลดปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมด ในน้ำทิ้งจากโรงงานต่างๆ ภายในสวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒนฯ-ศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยใช้การวิจัยแบบปฏิบัติจริงภาคสนามเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ติดต่อกัน และนำ ข้อมูลที่ได้มาทำการหารูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่างๆ ภายใน พื้นที่ชุ่มน้ำแบบประดิษฐ์กับการลดลงของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมด โดยใช้การวิเคราะห์ การถดถอยเชิงเส้นตรงพหุคูณแบบเส้นตรง การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นตรงพหุคูณ แบบกึ่งลอกการิทึม 2 แบบ การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นตรงพหุคูณแบบลอกการิทึม และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นตรงแบบไฮเปอร์โบลิค ซึ่งผลการวิจัยพบว่า รูปแบบความสัมพันธ์ขององค์ประกอบภายในต่างๆ ของพื้นที่ชุมน้ำแบบประดิษฐ์ ของ สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ฯ-ศรีราชา จังหวัดชลบุรี ได้แก่ มวลชีวภาพของผักบุ้ง ซึ่งเป็นพืชเด่น (X(,1)) จำนวนแพลงค์ตอนพืช (X(,2)) ความเข้มข้นของโลหะหนัก ในตะกอนดินที่ระดับก้นบ่อ (X(,3)) ความเป็นกรดด่าง (pH) ของน้ำ (X(,4)) และ ความแตกต่างของปริมาณออกซิเจนละลายน้ำระหว่างสัปดาห์ (X(,5)) กับการลดลง ของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมด (-(+,D)P) เป็นแบบไฮเปอร์โบลิค ซึ่งมีค่าความคลาดเคลื่อน มาตรฐานจากการทำนายต่ำที่สุด โดยมีสมการของตัวแบบดังนี้ -(+,D)P = -121.778+4662.986/X(,1)+258545/X(,2)+735.431/X(,3) +372.556/X(,4)-0.119/X(,5) (57.521)* (5089.776) (1327883) (193.327) (375.752) (0.134) *ตัวเลขใน ( ) เป็นค่าของความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน จากสมการของตัวแบบที่ได้ พบว่า การลดลงของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมดจะแปรผัน ตรงกับการเปลี่ยนแปลงของปริมาณออกซิเจนละลายน้ำระหว่างสัปดาห์ ถ้าการเปลี่ยนแปลงของ ปริมาณออกซิเจนละลายน้ำมีค่ามากก็จะทำให้อัตราการลดลงของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมดเพิ่ม มากขึ้นด้วย และในทางตรงกันข้ามถ้าการเปลี่ยนแปลงของปริมาณออกซิเจนละลายน้ำมีค่า ลดลงก็จะทำให้อัตราการลดลงของปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมดลดลงด้วย