ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) ศึกษาการนำหลักพุทธธรรมมาประยุกต์ใช้ในการให้การปรึกษาเพื่อลดความเครียดของ ผู้ติดเชื้อเอชไอวี ในโครงการของโรงพยาบาลบำราศนราดูร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการ ศึกษา คือกลุ่มผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่มีสุขภาพแข็งแรง และเป็นผู้สนใจในโครงการลด ความเครียด ที่มารับบริการปรึกษาในโรงพยาบาลบำราศนราดูร จำนวน 17 คน ระยะเวลาในการทดลอง 5 วันสถานที่ วัดพระบาทน้ำพุ จ.ลพบุรี เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัยแบบทดสอบ ~bGHQ 12~b แบบวัดการเห็นคุณค่าใน ตนเอง และแบบทดสอบความคิดเห็นในการประยุกต์หลักพุทธธรรม ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง โดยการประยุกต์ในกรอบของการมีสติ คิดเป็น คิดถูก จำนวน 10 ข้อได้ผ่านการตรวจสอบ ความตรงตามเนื้อหาและความเที่ยงตรงของเครื่องมือได้ค่า อัลฟา = 0.72 นำแบบทดสอบ ทั้งหมดมาเก็บรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง แล้วนำมาวิเคราะห์ผลโดยใช้ค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า (1) ภายหลังการทดลอง ผู้ติดเชื้อเอชไอวีมีคะแนนเฉลี่ยความ เครียดต่ำกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P = 0.016) (2) ภายหลัง การทดลอง ผู้ติดเชื้อเอชไอวีมีคะแนนการเห็นคุณค่าในตนเองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P = 0.01) (3) ภายหลังการทดลอง ผู้ติดเชื้อเอชไอวีมี คะแนนความคิดเห็นในการประยุกต์หลักพุทธธรรมสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างไม่มีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P = 0.091) จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการฝึกอบรมการประยุกต์พุทธธรรมในการให้การ ปรึกษาเพื่อลดความเครียดได้ คือการมีสติโดยใช้สติปัฎฐาน 4 คิดเป็นแบบโยนิโสมนสิการ และคิดถูกโดยใช้อิทัปปัจจยตา อริยสัจ 4 และไตรสิกขา จึงพบว่าการทดลองและทฤษฎี สามารถนำผู้ติดเชื้อเอชไอวีไปสู่ความสุข เห็นคุณค่าของตนเองสูง และลดความเครียด ได้จริงด้วยกัลยาณมิตร