การศึกษานี้เป็นวิธีการหนึ่งที่ชี้ให้เห็นคุณค่าของพื้นที่อนุรักษ์ที่เป็นรูปธรรม ชัดเจน เนื่องจากคุณค่าของพื้นที่อนุรักษ์เป็นสินค้าสาธารณะ ไม่มีราคาชัดเจนเปรียบเสมือน ไม่มีคุณค่าจึงเกิดการใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ทำให้พื้นที่อนุรักษ์เสื่อมโทรม ดังนั้น วัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อประเมินมูลค่าทางเศรษฐศาสตร์ของพื้นที่อุทยาน ประวัติศาสตร์ฯ เป็นตัวเงินใน 3 ด้าน คือ 1) มูลค่าการใช้ประโยชน์ปัจจุบัน 2) มูลค่า การสงวนไว้ใช้ประโยชน์ในอนาคต 3) มูลค่าการคงอยู่ต่อไป ด้วยวิธีต้นทุนการเดินทาง และวิธีการสำรวจ ปัจจัยที่มีผลต่อการประเมินมูลค่า และระดับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และประชาชนที่มีต่ออุทยานประวัติศาสตร์ฯ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ได้แก่ 1) นักท่องเที่ยว ที่มาเที่ยวชมอุทยานประวัติศาสตร์ฯ ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ 156 ราย 2) ประชาชน ในท้องถิ่น 156 ราย 3) นักท่องเที่ยวที่ไม่เคยเที่ยวชมอุทยานประวัติศาสตร์ฯ มาก่อน ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ 156 ราย โดยใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการประเมินมูลค่าการใช้ประโยชน์ปัจจุบันซึ่ง ประเมินจากกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวชมอุทยานประวัติศาสตร์ฯ คือ อาชีพรับราชการ/ รัฐวิสาหกิจและพนักงานต่างๆ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ปัจจัยที่มีผลต่อการประเมินมูลค่า การสงวนไว้ใช้ประโยชน์ในอนาคตซึ่งประเมินจากกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ไม่เคยเที่ยวชม อุทยานประวัติศาสตร์ฯ คือ รายได้เฉลี่ยต่อเดือนและระดับการศึกษา และปัจจัยที่มีผล ต่อการประเมินมูลค่าการคงอยู่ต่อไปซึ่งประเมินจากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด คือ รายได้ เฉลี่ยต่อเดือน ระดับการศึกษา อาชีพรับราชการ/รัฐวิสาหกิจและพนักงานต่างๆ การรับรู้ ข่าวสารเกี่ยวกับการอนุรักษ์โบราณสถาน มูลค่าปัจจุบันจากวิธีต้นทุนการเดินทาง ประมาณ 390,660,649 บาท/ปี และมูลค่าโดยรวมทางเศรษฐศาสตร์จากวิธีการสำรวจ ประมาณ 7,591,360,603 บาท/ปี จากการศึกษา พบว่าโครงการอนุรักษ์และพัฒนานครประวัติศาสตร์ ควรที่จะดำเนิน โครงการอย่างต่อเนื่องและครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด เมื่อพิจารณาจากผลประโยชน์ทางตรง คือ รายได้จากการท่องเที่ยว และผลประโยชน์ทางอ้อม เช่น รายได้ที่ตกแก่ท้องถิ่น การจ้างงานในจังหวัดเพิ่มขึ้น คุณค่าทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ เป็นต้น และข้อเสนอแนะ อื่นๆ คือ หน่วยงานที่รับผิดชอบสามารถเพิ่มอัตราค่าเข้าชมคนไทย 13 บาท ชาวต่างชาติ 57 บาท ควรปรับปรุงสภาพแวดล้อมบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์ฯ และสิ่งอำนวยความ สะดวกต่างๆ ให้มีการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์โบราณสถาน ความรับผิดชอบต่อ ส่วนรวม การใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน โดยใช้สื่อโทรทัศน์ วารสาร/นิตยสาร และ INTERNET แก่นักท่องเที่ยว บุคคลที่เกี่ยวข้องกับอุทยานประวัติศาสตร์ฯ และประชาชน ทั่วไป ควรดำเนินการด้านสิ่งแวดล้อมศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งเสริมให้หน่วยงานระดับ ท้องถิ่นที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอุทยานประวัติศาสตร์ฯ เช่น องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นเข้ามา มีส่วนร่วมในการวางแผนจัดการพื้นที่ รวมทั้งรัฐควรดำเนินการตามแผนพัฒนาที่กำหนดไว้ ให้มีความสอดคล้องกันทั้งทางด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจัง