การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อการศึกษาค้นคว้าเปรียบเทียบ เรื่อง ศาสนากับ สันติภาพ : หลักคำสอนและวิธีการแสวงหาสันติภาพในศาสนาพราหมณ์ - ฮินดู และ พระพุทธศาสนาเถรวาท โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการศึกษาวิจัยอยู่ 3 ประการ คือ 1. เพื่อศึกษาหลักคำสอน ว่าด้วยสันติภาพในศาสนาทั้งสอง 2. เพื่อศึกษาวิธีการปฏิบัติ ทางศาสนาเพื่อสันติภาพ 3. เพื่อศึกษาสำรวจวิธีการแสวงหาสันติภาพ จากการทดลองใช้ เป็นสูตรสำเร็จในการแสวงหาสันติภาพของท่านมหาตมา คานธี จากการศึกษาค้นคว้าเรื่องดังกล่าวจากทั้งสองศาสนา ผู้วิจัยพบว่า ตามหลักคำสอน ของศาสนาพราหมณ์ - ฮินดู และพระพุทธศาสนา มีคำสอนทั้งส่วนที่เป็นแก่น คือ จุดหมาย ปลายทาง ซึ่งเรียกว่า โมกษะ คือ พระพรหม หรือ ปรมาตมัน และพระนิพพาน นิโรธ หรือ วิมุติ ซึ่งเป็นปรมัตธรรมในพระพุทธศาสนา และส่วนที่เป็นแก่นโดยการเน้นถึงการปฏิบัติ เป็นวิธีการแสวงหา ผู้วิจัยเชื่อว่า การจะบรรลุอุดมคตินั้น จำต้องอาศัยความตั้งใจพากเพียร พยายามปฏิบัติจริงๆ และมหาตมา คานธี ได้พิสูจน์วิธีนี้แล้วว่าการปฏิบัติทางศาสนา โดยเฉพาะ ตามหลักสัตยาเคราะห์ และอหิงสธรรมเป็นยุทธศาสตร์ที่สำคัญในการแสวงหา สันติภาพทั้งในระดับตนเอง สังคม และประเทศชาติ ผู้วิจัยยังได้เสนอทัศนะส่วนตัวว่า การแสวงหาสันติภาพ จะต้องมีความเชื่อมั่น ในวิธีการที่ทางศาสนากำหนดไว้ โดยการทดลองปฏิบัติจริง และการมีแบบอย่างของผู้บรรลุ มรรคผลคือ สันติภาพในระดับทางจิต ทางปัญญา และสังคมปรากฎให้รู้เห็นได้อย่างเป็น รูปธรรมมากขึ้น ก็จะเป็นแบบอย่างของการพัฒนาเยาวชนและการปกครองด้วยศาสนธรรม เช่น ในรูปของธรรมรัฐ หรือประชาธรรมาธิปไตย เพื่อจุดหมายสูงสุดของศาสนา และสันติสุข ในสังคม อุปสรรคขัดขวางการบรรลุสันติภาพทางศาสนารวม 6 ประการ ของพระพุทธศาสนา คือ การไม่รู้ความจริง (อวิชชา) ความรู้เป็นมิจฉาทิฏฐิ มีกิเลสตัณหา อุปาทาน นิวรณ์ และไม่เข้าใจอริยสัจ ศาสนาพราหมณ์ - ฮินดู ได้แก่ อวิทยา เป็นต้น ทำให้มนุษย์ไม่มี ความกล้าหาญที่จะแสวงหาความจริง และรู้อย่างเป็นสัมมาทิฏฐิ เพื่อบรรลุสู่มรรคผลนิพพาน ซึ่งเป็นสันติภาพถาวร คือหลุดพ้นจากทุกข์