การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของผู้ประกอบ โรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปต่อกฎหมายที่เกี่ยวข้องและความคิดเห็นของประชาชนต่อการ ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไป จำนวน 501 คน โดยใช้แบบสอบถามส่งกลับทางไปรษณีย์ และกลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชน จำนวน 863 คน ใช้แบบสัมภาษณ์ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนตุลาคม-ธันวาคม 2540 ผลการศึกษาพบว่า ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปมีอาชีพประกอบกิจการร้าน ขายยาและผลิตยาแผนโบราณ ร้อยละ 74.0 ประกอบกิจการสถานพยาบาลเพียงร้อยละ 20.4 ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณทั่วไปมีทัศนคติที่เห็นด้วยกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องคือ พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ.2479 พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. 2504 และพระราชบัญญัติยา พ.ศ.2510 ถึงร้อยละ 85.9 ทัศนคติที่ไม่เห็นด้วยที่สำคัญคือ การห้ามแผนโบราณกับแผนปัจจุบันอยู่ในสถานพยาบาลเดียวกัน (x(-)=2.19) การอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตขายยาแผนปัจจุบันขายยาแผนโบราณได้ (x(-)=2.22) และการห้ามมิให้ แผนโบราณศึกษาทางวิทยาศาสตร์ (x(-)=2.35) และพบว่ารายได้จากการประกอบโรคศิลปะ มีความสัมพันธ์กับอาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=0.01) และอาชีพมีความสัมพันธ์ กับการเสนอแนวคิดการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=0.01) ส่วนข้อเสนอแนวคิด การพัฒนาคือ ให้มีตำรามาตรฐานร้อยละ 48.5 กำหนดหลักสูตรที่เป็นมาตรฐานร้อยละ 34.8 ควรมีการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ ร้อยละ 75.8 ควรแก้ไขปรับปรุงกฎหมายร้อยละ 26.3 และรัฐควรมีนโยบายที่ชัดเจน ร้อยละ 12.9 สำหรับประชาชนเมื่อเจ็บป่วยไปหาหมอแผนโบราณเพียงร้อยละ 7.2 เหตุผลที่ไป เพราะเชื่อในสรรพคุณของยาร้อยละ 15.5 และเห็นว่าหมอแผนโบราณเป็นคนใจดี มีเมตตา และเป็นกันเองกับคนไข้ร้อยละ 71.9