การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ เจตคติและการปฏิบัติของบุคลากรใน มหาวิทยาลัยมหิดล ณ ศาลายา เกี่ยวกับการประหยัดพลังงานไฟฟ้า รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างตัวแปรอิสระกับความรู้ เจตคติและการปฏิบัติ ตลอดจนศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ กับการปฏิบัติและความสัมพันธ์ระหว่างเจตคติกับการปฏิบัติ วิธีดำเนินการวิจัย เป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามรวบรวมข้อมูลและคัดเลือก กลุ่มตัวอย่างจำนวน 308 คน โดยวิธี Stratified Random Sampling จากจำนวนบุคลากร ทั้งหมดในมหาวิทยาลัยมหิดล ณ ศาลายา 1,346 คน และนำมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติร้อยละ และ ค่าไคสแควร์ (Chi-Square) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ บุคลากรในมหาวิทยาลัยมหิดล ณ ศาลายาส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้าใน ระดับสูง มีเจตคติเห็นด้วยเกี่ยวกับการประหยัดพลังงานไฟฟ้า และมีการปฏิบัติทุกครั้งเกี่ยวกับ การประหยัดพลังงานไฟฟ้า ความรู้มีความสัมพันธ์กับระดับการศึกษา ตำแหน่งงานและการรับรู้ ข่าวสาร เจตคติมีความสัมพันธ์กับระดับการศึกษาและตำแหน่งงานและการปฏิบัติไม่มีความสัมพันธ์ ตัวแปรอิสระที่ศึกษา ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ส่วนเจตคติมีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติเกี่ยวกับ การประหยัดพลังงานไฟฟ้า ดังนั้นจึงควรเพิ่มการรณรงค์และส่งเสริมให้บุคลากรมีเจตคติที่ดี เกี่ยวกับการประหยัดพลังงานไฟฟ้า เพื่อให้บุคลากรทุกคนเห็นความสำคัญและความจำเป็น ต้องร่วมมือกันประหยัดพลังงานไฟฟ้า เป็นแนวทางในการปฏิบัติเพื่อการแก้ไขปัญหาในระยะยาว ต่อไป