ค่านิยมเป็นสิ่งที่สำคัญต่อสังคมไทย จะเห็นได้ว่ามีการศึกษาค่านิยมกับตัวแปร ด้านต่างๆ อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะค่านิยมเชิงบวกเป็นค่านิยมที่เหมาะสมมีผลในเชิง สร้างสรรค์ต่อสังคม สำหรับวัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาวิเคราะห์อิทธิพล ของปัจจัยทางด้านประชากรและครอบครัวที่มีต่อค่านิยมพื้นฐาน ค่านิยมเพื่อตนเอง และ ค่านิยมเพื่อสังคมของเยาวชนไทย ข้อมูลทุติภูมิที่ใช้ในการศึกษาในครั้งนี้ ได้จากโครงการวิจัยครอบครัวและเยาวชน (The Family and Youth Survey) ปี พ.ศ.2537 ของสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีตัวแปรด้านประชากรได้แก่ เพศ เขตที่อยู่อาศัย ระดับการศึกษา และตัวแปรด้านครอบครัวได้แก่ ขนาดของครอบครัว สัมพันธภาพในครอบครัว ลักษณะการ อบรมเลี้ยงดูและบุคคลที่ให้การอบรมเลี้ยงดู ผลการวิเคราะห์พบว่า ปัจจัยด้านประชากรและปัจจัยด้านครอบครัวอันได้แก่เพศ เขตที่อยู่อาศัย สัมพันธภาพในครอบครัว ลักษณะการอบรมเลี้ยงดู และบุคคลที่ให้การ อบรมเลี้ยงดู มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับค่านิยมของเยาวชน กล่าวคือ เยาวชนหญิงที่อาศัยอยู่ในเขตชนบท มีสัมพันธภาพที่ดีกับพ่อแม่และสมาชิกในครอบครัว ได้รับความเป็นอิสระในการตัดสินใจเรื่องต่างๆ ด้วยตนเองสูง จะมีค่านิยมพื้นฐาน ค่านิยมเพื่อตนเอง และค่านิยมเพื่อสังคมในระดับสูง ผลการวิเคราะห์ปัจจัยด้านครอบครัวพบว่าบุคคลที่ให้การอบรมเลี้ยงดูนั้นมีความสำคัญ น้อยกว่าลักษณะของการอบรมเลี้ยงดู ทั้งนี้เนื่องจากวิธีการหรือลักษณะของการเลี้ยงดู และการเอาใจใส่ดูแล มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของเยาวชนมากกว่าตัวบุคคลที่ให้การอบรม เลี้ยงดู