สตีวิโอไซด์เป็นสารที่สกัดได้จากต้นหญ้าหวาน ~i(Stevia rebaudiana)~i และถูกใช้ เป็นสารทดแทนความหวานที่ให้พลังงานต่ำเนื่องจากมีความหวานมากกว่าน้ำตาลซูโครส ประมาณ 300 เท่า การศึกษาทดลองถึงความปลอดภัยของสตีวิโอไซด์ได้ทำแล้วหลายวิธี และพบว่าสตีวิโอไซด์เป็นสารที่มีความปลอดภัยสูง ส่วนสตีวิออลซึ่งเป็นสารเมตาบอไลท์ ของสตีวิโอไซด์พบว่ามีฤทธิ์ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ในแบคทีเรีย TM677, เกิดความผิด ปรกติของโครโมโซมและเกิดการกลายพันธุ์ของยีนเมื่อทดสอบในหลอดทดลองโดยใช้เซลล์ ไลน์ที่เป็นเซลล์ไฟโบรบลาสท์ในปอดของหนูแฮมสเตอร์ การที่สัตว์เพศผู้ได้รับสารที่มี ฤทธิ์ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ก่อนการผสมพันธุ์อาจมีผลก่อให้เกิดการกลายพันธุ์หรือความ ผิดปรกติในรุ่นลูกได้ ในการวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสตีวิโอไซด์และ สตีวิออลต่อการสืบพันธุ์และการก่อการกลายพันธุ์ซึ่งมีผลทำให้เกิดไมโครนิวเคลียสใน ร่างกายสัตว์ทดลอง โดยป้อนหนูแฮมสเตอร์เพศผู้ทางปากด้วยสตีวิโอไซด์ขนาดปริมาณ 500, 1000 และ 2500 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน และสตีวิออลขนาดปริมาณ 100, 250, 400 และ 500 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน รวมระยะเวลา 8 สัปดาห์ จากการศึกษาผลของสตีวิโอไซด์และสตีวิออลต่อน้ำหนักตัวพบว่าสตีวิโอไซด์ ไม่มีผลก่อให้เกิดความผิดปรกติ แต่สตีวิออลขนาดปริมาณ 400 และ 500 มิลลิกรัม/ น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ทำให้น้ำหนักของสัตว์ทดลองลดลงและนอกจากนี้ยังพบว่าใน หนูแฮมสเตอร์ที่ได้รับสตีวิออลขนาดปริมาณ 500 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน มีอัตราการตายสูงกว่าปกติ การศึกษาทางด้านชีวเคมีพบว่าปริมาณของยูเรียและครีเอตินิน ในเลือดสูงขึ้นในหนูแฮมสเตอร์ที่ได้รับสตีวิโอไซด์ขนาดปริมาณ 2500 มิลลิกรัม/ น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน และสตีวิออลขนาดปริมาณ 400 และ 500 มิลลิกรัม/ น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน หลังจากป้อนสารเป็นเวลา 8 สัปดาห์แล้วนำไปผสมกับตัวเมีย และปล่อยให้ตัวเมียที่ตั้งท้องคลอดตามปกติ เพื่อทำการประเมินผลของสารดังกล่าวต่อ การเจริญเติบโตของลูก จากการทดสอบพบว่าสตีวิโอไซด์และสตีวิออลที่ขนาดปริมาณ ดังกล่าวไม่มีผลต่อการตั้งท้องและการเจริญเติบโตของลูก นอกจากนี้ยังได้ทดสอบฤทธิ์ ก่อการกลายพันธุ์ของสตีวิโอไซด์และสตีวิออลโดยใช้วิธีการหาไมโครนิวเคลียสในไข กระดูก หลังจากป้อนสารครบ 8 สัปดาห์แล้วนำไขกระดูกจากกระดูกต้นขาของสัตว์ทดลอง มาตรวจนับจำนวน polychromatic erythrocyte (PCE) ที่มีไมโครนิวเคลียสใน 1000 PCEs จากการศึกษาพบว่าสตีวิโอไซด์และสตีวิออลไม่มีผลก่อให้เกิดความเสียหาย ที่โครโมโซมในช่วงเวลา 24, 48 และ 72 ชั่วโมงหลังจากการป้อนครั้งสุดท้าย