โปรตีนสารพิษ Cry4B จากเชื้อ ~iBacillus thuringiensis~i subsp. ~iisraelensis~i มีฤทธิ์ฆ่าลูกน้ำยุง โดยคาดว่าเกิดการสร้างรูรั่วขึ้นที่ผนังเซลบุผิวของทางเดินอาหาร ส่วนกลางในแมลงที่กินสารนี้เข้าไป รูที่เกิดทำให้เซลแตกจากแรงดันจากการแพร่ของน้ำ และอิออนที่เข้าสู่เซล และทำให้แมลงตายในที่สุด จากข้อมูลจาก crystal structure ของ Cry1Aa และ Cry3A แสดงให้เห็นถึงโครงสร้างที่ประกอบด้วยกลุ่มของเกลียวอัลฟ่า ที่เป็น amphipathic จำนวน 7 แท่ง ในจำนวนนี้ เกลียวอัลฟ่าที่ 3, 4, 5, 6 และ 7 มีความยาวกว่า 30 A ซึ่งยาวพอที่จะแทงทะลุผนังเซลได้ กอปรกับลำดับของกรดอะมิโนใน บริเวณนี้พบได้ใน Cry toxin ส่วนมาก จึงคาดว่าโครงสร้างดังกล่าวมีส่วนสำคัญในการสร้าง รูรั่ว ในการศึกษานี้ประสบความสำเร็จในการใช้ ~iE. coli~i สร้างสายเปปไทด์ที่เลียนลำดับ ของกรดอะมิโนของกลุ่มเกลียวอัลฟ่าทั้ง 5 ((+,a)1~(+,a)5) และช่วงของเกลียวอัลฟ่าที่ 4 ถึง 5 ((+,a)4~(+,a)5) ของ Cry4B โดยสายเปปไทด์ที่ได้อยู่ในรูปของ inclusion ที่ไม่ละลาย และเชื่อมอยู่กับส่วนของโปรตีน glutathione-S-transferase (GST) โปรตีนในรูป inclusion ที่ได้ถูกทำให้ละลาย ตามด้วยการทำ stepwise dialysis ให้เกิดการขดตัวใหม่ได้โปรตีนรูปที่ละลายน้ำ เมื่อนำมาย่อยด้วย trypsin แล้วจะได้ส่วน ของ (+,a)1~(+,a)5 และ (+,a)4~(+,a)5 ที่ไม่สมบูรณ์ นอกจากนี้ยังได้ทำการ ศึกษาสายเปปไทด์สังเคราะห์ของ (+,a)4 และ (+,a)5 ใน methanol โดยใช้ circular dichromism พบว่ามีปริมาณเกลียวอัลฟ่าประมาณ 90% และ 96% ตามลำดับ และพบว่า (+,a)4 (20.3 (+,m)M) สามารถทำให้เม็ดเลือดแดงของสุนัขแตกได้ ซึ่งผลการศึกษานี้ ได้บ่งถึงความสำคัญของเกลียวอัลฟ่านี้ต่อการสร้างรูบนผนังเนื้อเยื่อ