การศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวางเกี่ยวกับ ประสิทธิภาพการเฝ้าระวัง และการ ปฏิบัติของพยาบาล ด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ อุบลราชธานี ระหว่างเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม พ.ศ.2541 กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยที่ นอนพักรักษาในโรงพยาบาล 671 คน และพยาบาลวิชาชีพ 243 คน ด้วยวิธี สำรวจ แบบสอบถาม สัมภาษณ์ ผลการศึกษา พบ อัตราความชุกของโรคติดเชื้อในโรงพยาบาล ร้อยละ 20.9 ประสิทธิภาพการเฝ้าระวังจากข้อมูลการรายงาน มีความครบถ้วน ร้อยละ 65.7 ความ ถูกต้อง ร้อยละ 62.9 รายงานทันเวลา ร้อยละ 66.3 ตำแหน่งที่ติดเชื้อ 3 อันดับแรก คือ ทางเดินหายใจส่วนล่าง (36.4%) แผลผ่าตัด (14.3%) ทางเดินปัสสาวะ (13.6%) เชื้อก่อโรคที่สำคัญ คือ P.aeruginosa (21.3%) Acinetobactor spp. (17.7%) Klebseilla spp.(15.6%) ผู้ติดเชื้อในโรงพยาบาล ร้อยละ 99 ได้รับยาต้านจุลชีพ 1 ชนิด จนถึง 9 ชนิด ค่าใช้จ่ายยาต้านจุลชีพเฉลี่ย 8,640 บาทต่อราย นอนในโรงพยาบาล เฉลี่ย 35 วันต่อราย จำหน่ายโดยอาการทุเลา ร้อยละ 71.9 เสียชีวิต ร้อยละ 10.4 การปฏิบัติของพยาบาล โดยรวมพบว่า อยู่ในระดับดี พยาบาลที่ได้รับการอบรม มีการปฏิบัติโดยเฉลี่ยสูงกว่าพยาบาลที่ไม่ได้รับการอบรม (p < .001) พยาบาลที่รายงาน การติดเชื้อทุกครั้งที่พบการติดเชื้อ มีการปฏิบัติโดยเฉลี่ย สูงกว่าทั้งพยาบาลที่ รายงานการติดเชื้อเป็นบางครั้ง และพยาบาลที่ไม่เคยรายงานการติดเชื้อ (p < .001) ตำแหน่งของพยาบาลมีความสัมพันธ์กับการรายงานการติดเชื้อ (p < .001) การรายงาน การติดเชื้อจะสัมพันธ์กับการบันทึกการติดเชื้อ (p < .001) ปัญหา คือ พยาบาลประจำการ ยังขาดความรู้ ความเข้าใจ ขาดประสบการณ์ โดยเฉพาะการเฝ้าระวัง การบันทึก การ รายงาน อุปกรณ์ไม่เพียงพอ สถานที่ไม่เอื้ออำนวย ไม่มีห้องแยก ขาดข่าวสาร การจัด อบรมมีน้อย ผู้บริหารในโรงพยาบาล ควรให้ความสำคัญในการปฏิบัติเพื่อป้องกันและควบคุมการ ติดเชื้อในโรงพยาบาล โดยเน้นการพัฒนาความสามารถของบุคลากรระดับปฏิบัติการ ฝึกหัดให้เกิดประสบการณ์ และการจูงใจให้เกิดความพยายาม ความยืดหยุ่น บรรยากาศ ที่ไม่ส่งเสริมให้เกิดความเครียด และจัดระบบการสนับสนุนเกี่ยวกับอุปกรณ์ให้เพียงพอใช้