เฮปาโตแพนครีเอติคพาร์โวไวรัส (HPV) เป็นไวรัสทำให้เกิดโรคในกุ้ง penaeid หลายชนิด กุ้งที่ติดเชื้อไวรัสนี้อย่างรุนแรงอาจมีผลทำให้อัตราการเจริญเติบโตของกุ้งช้า หรือแคระแกลน ดังนั้นในการวิจัยครั้งนี้จึงได้ทำการวิเคราะห์โครงสร้างจีโนมของไวรัส และพัฒนาวิธีการตรวจหาไวรัสในกุ้งกุลาดำ ในการวิจัยได้สุ่มเก็บตัวอย่างกุ้งจำนวน 900 ตัว จากบ่อเลี้ยงที่ตรวจพบการติดเชื้อไวรัส HPV 30% ทำการสกัดไวรัสจากตับกุ้ง โดยวิธี urografin gradient ultracentrifugation และแยกกรดนิวคลีอิค ออกมาศึกษาคุณสมบัติทั่วไป สร้างห้องสมุดดีเอ็นเอและคัดเลือกดีเอ็นเอสายผสมที่มีชิ้น ดีเอ็นเอที่มีความจำเพาะต่อ HPV เท่านั้น เพื่อนำไปหาลำดับเบสและออกแบบไพรเมอร์ สำหรับใช้ในการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอของ HPV โดยเทคนิค PCR จากนั้นวิเคราะห์จีโนม จากลำดับเบสที่ได้ จากการศึกษาพบว่า HPV มีรูปร่างหกเหลี่ยมเส้นผ่าศูนย์กลาง 22-24 นาโนเมตร กรดนิวคลีอิคประกอบด้วยชิ้นดีเอ็นเอ 2 ชิ้น ขนาด 5.8 และ 4.2 กิโลเบส ตามลำดับ โดยที่ชิ้นใหญ่ถูกย่อยด้วยเอ็นไซม์ DNase I และ S(,1) nuclease แสดงว่าเป็นดีเอ็นเอ เส้นเดียว ซึ่งเป็นลักษณะของพาร์โวไวรัส แต่ชิ้นเล็กไม่ถูกย่อยด้วย S(,1) nuclease แสดงว่าเป็นดีเอ็นเอเส้นคู่ ไพรเมอร์ที่ออกแบบสามารถขยายดีเอ็นเอขนาด 156 เบส ซึ่งมีความจำเพาะต่อ HPV เท่านั้น โดยมีความไวอยู่ในระดับ 0.1 เฟมโตกรัม และไม่ ขยายดีเอ็นเอจากกุ้งกุลาดำหรือไวรัสชนิดอื่นๆ ปัจจุบันวิธีการตรวจหาไวรัส HPV โดยใช้ เทคนิค PCR พร้อมที่จะนำไปประยุกต์ใช้ในการตรวจสอบกุ้งที่ให้ผลรวดเร็ว มีความจำเพาะ และมีความไวสูงและสามารถใช้ตรวจหาพาหะได้ นอกจากนี้ได้พัฒนาเทคนิค PCR-ELISA เพื่อใช้ในการตรวจหาไวรัส HPV ด้วย พบว่ามีความไวสูงกว่าเทคนิค PCR ปรกติถึง 10 เท่า จึงเป็นอีกวิธีหนึ่งที่สามารถนำไปใช้ตรวจหาไวรัสในระยะเริ่มแรกของการติดเชื้อ จากการศึกษาโครงสร้างจีโนมของ HPV พบโปรตีนชนิดหนึ่งที่อยู่ทางซ้ายของจีโนมซึ่งมี ความคล้ายคลึงกับโปรตีน NS(,1) ของพาร์โวไวรัสชนิดอื่น แต่ผลการวิเคราะห์โดยใช้ โปรแกรม UPGMA และ bootstrapping ชี้ให้เห็นว่า HPV มีความแตกต่างทาง พันธุกรรมจากพาร์โวไวรัสอื่นๆ และควรจะจัดให้อยู่ในพาร์โวไวรัสกลุ่มใหม่