การดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลามเป็นประสบการณ์ที่ก่อให้เกิดความเครียดที่มีผล กระทบต่อภาวะสุขภาพและการดำรงชีวิต ทำให้ญาติผู้ดูแลต้องปรับตัวมาก เพื่อให้สามารถ ดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างเป็นปกติสุข การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของ ภาวะสุขภาพของผู้ป่วย ความเข้มแข็งในการมองโลกของญาติผู้ดูแล และความรู้สึกเป็น ภาระในการดูแล ต่อการปรับตัวของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลาม จำนวน 200 ราย ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยใช้ทฤษฎีการปรับตัวของรอยเป็นกรอบแนวคิด ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยที่ศึกษาทั้งหมดมีอิทธิพลต่อการปรับตัวตามสมมติฐาน ที่สร้างขึ้น และอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 41.4 จากการวิเคราะห์ความแปรปรวน พหุ พบว่า ปัญหาสุขภาพของผู้ป่วยมีอิทธิพลต่อการปรับตัวด้านร่างกาย ด้านอัตมโนทัศน์ และด้านบทบาทหน้าที่ความเข้มแข็งในการมองโลกมีอิทธิพลต่อการปรับตัวทุกด้าน ส่วน ภาระในการดูแลมีอิทธิพลต่อการปรับตัวด้านร่างกาย และด้านบทบาทหน้าที่ และจากการ วิเคราะห์ปัจจัย พบว่า สภาพของญาติผู้ดูแลและครอบครัวอาจเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ การปรับตัวด้วย คือ ญาติผู้ดูแลที่มีอายุมากมีแนวโน้มจะปรับตัวได้ดีกว่าญาติผู้ดูแลที่มี อายุน้อย และญาติผู้ดูแลผู้ป่วยเพศหญิง มีแนวโน้มจะปรับตัวได้ดีกว่าญาติผู้ดูแลผู้ป่วย เพศชาย ผลการวิจัยนี้มีข้อเสนอแนะในการขยายขอบเขตการบริการพยาบาลให้ครอบคลุม ถึงญาติผู้ดูแล การบริการโดยใช้การสื่อสารประเภทต่างๆ เพื่อลดความรู้สึกเป็นภาระ ในการดูแลจากการเดินทาง และการใช้ความรู้เรื่องความเข้มแข็งในการมองโลกในการ ส่งเสริมการปรับตัวของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลาม