การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสนับสนุนและให้ข้อมูล ต่อความวิตกกังวลและความพึงพอใจในการพยาบาลของหญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด โดยใช้ทฤษฎีความเครียดของลาซารัสและโฟล์คแมนเป็นกรอบแนวคิดและยึดหลักการพิทักษ์ สิทธิ์ของผู้เข้าร่วมวิจัย กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจงเป็นหญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด ที่เข้ารับการรักษาในห้องคลอดของโรงพยาบาลรามาธิบดีและโรงพยาบาลราชวิถี ระหว่าง เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกันยายน 2541 จำนวน 50 คน โดยสุ่มแบ่งกลุ่มเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 25 คน หญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดทั้ง 2 กลุ่มได้รับการพยาบาล ตามปกติ แต่หญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดในกลุ่มทดลองได้รับการสนับสนุนและให้ข้อมูล เสริมจากการพยาบาลตามปกติ โดยผู้วิจัยวัดความวิตกกังวลของกลุ่มตัวอย่างด้วยแบบ วัดความวิตกกังวลขณะเผชิญของสปิลเบิร์กและคนอื่นๆ (Spielberger, et al., 1970) 2 ครั้ง ครั้งแรกใน 12 ชั่วโมง แรกของการเข้ารับการรักษาในห้องคลอด และครั้งที่ 2 เมื่อเข้ารับการรักษาในห้องคลอดแล้ว 24-36 ชั่วโมง และวัดความพึงพอใจในการพยาบาล ก่อนจำหน่ายออกจากห้องคลอดด้วยแบบวัดความพึงพอใจในการพยาบาลที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS/FW ผลการวิจัยพบว่า หญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดกลุ่มที่ได้รับการสนับสนุนและให้ ข้อมูลร่วมกับการพยาบาลตามปกติมีคะแนนความวิตกกังวลเมื่อ 24-36 ชั่วโมงของการเข้า รับการรักษาในห้องคลอด น้อยกว่าภายใน 12 ชั่วโมงแรกของการเข้ารับการรักษาใน ห้องคลอดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) หญิงเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดกลุ่มที่ ได้รับการสนับสนุนและให้ข้อมูลร่วมกับการพยาบาลตามปกติมีคะแนนความวิตกกังวลน้อยกว่า และมีคะแนนความพึงพอใจในการพยาบาลสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (p < .001)