สภาพสังคมปัจจุบันมีความเปลี่ยนแปลงหลายประการ ประกอบกับความเจริญก้าวหน้า ทางวิทยาศาสตร์การแพทย์ ส่งผลกระทบในการปฏิบัติหน้าที่ดูแลรักษาผู้ป่วยเด็ก เมื่อต้อง เผชิญกับปัญหาทางจริยธรรมในการดูแลรักษา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์ที่จะทำการศึกษาเรื่อง ประเด็นจริยธรรม 3 ประการ คือ การบอกข้อมูลทั่วไปและการบอกความจริง การยินยอม และการยินยอมโดยได้รับการบอกกล่าว และใครควรเป็นผู้ตัดสินใจในกรณีเมื่อเกิด สถานการณ์ที่จำเป็น โดยศึกษาในเชิงจริยศาสตร์ตามทฤษฎีจริยศาสตร์ตะวันตก และ พุทธจริยศาสตร์เป็นหลักสำคัญ ประกอบกับสอบถามความคิดเห็นกุมารแพทย์ พยาบาล ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในโรงพยาบาลวชิรพยาบาล ผู้ป่วยเด็กและบิดามารดา เพียงเพื่อเป็น ตัวอย่างและแนวความคิด การตัดสินใจและแนวทางปฏิบัติ ผลจากการศึกษาพบว่า ประเด็นจริยธรรมในการดูแลรักษาผู้ป่วยเด็กทั้ง 3 ประการ เกิดขึ้นในสังคมไทยเช่นเดียวกับในสังคมตะวันตก แต่การฟ้องร้องแพทย์พยาบาลยังมีน้อย เนื่องจากยังได้รับความเชื่อถือและไว้วางใจจากประชาชน ส่วนใหญ่การบอกข้อมูลทั่วไป และความจริงแก่บิดามารดาของผู้ป่วยเด็กมากกว่าตัวผู้ป่วยเด็ก เพื่อเป็นประโยชน์ ในการตัดสินใจยอมรับหรือปฏิเสธการรักษาพยาบาลตามสิทธิที่ควรจะได้รับ โดยที่แพทย์ และพยาบาลถือว่าเป็นหน้าที่พึงกระทำ ส่วนตัวผู้ป่วยเด็กจะบอกความจริงเฉพาะในราย ที่มีวุฒิภาวะเพียงพอและเห็นว่าเป็นประโยชน์เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นสิทธิของบิดา มารดาที่จะตัดสินใจแทน แต่ในสังคมไทยเนื่องจากบิดามารดายังให้ความไว้วางใจ แพทย์และพยาบาล ดังนั้นในทางปฏิบัติแพทย์จึงต้องรับหน้าที่ดังกล่าว แพทย์ พยาบาล ควรให้การดูแลรักษาผู้ป่วยเด็กโดยพิจารณาทางเลือกที่เหมาะสมในการตัดสินใจ ด้วย สติปัญญาและเหตุผล ตามสภาพความเหมาะสม