ได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบอิทธิพลของการเผชิญกับความสูงโดยเฉียบพลันต่อค่า อัตราการใช้ออกซิเจนสูงสุด (Vo(,2max)) และแอนแอร์โรบิคเธรชโฮลด์ (AT) ใน อาสาสมัครกลุ่มชาวธิเบต (Tibetan) เพศชาย จำนวน 9 คน ซึ่งเคยอาศัยอยู่ที่ราบสูง ธิเบต (3,700 เมตร) แล้วลงมาอาศัยอยู่ที่ระดับน้ำทะเลเป็นเวลาประมาณ 3 ปีก่อนที่ จะทำการทดลอง และกลุ่มชาวฮั่น (Han) ซึ่งเป็นชาวจีนที่มีถิ่นกำเนิดที่ระดับน้ำทะเล เพศชายจำนวน 10 คน ทำการศึกษาทั้งขณะพักและขณะออกกำลังกายแบบเพิ่มความหนัก ของงานอย่างต่อเนื่องจนถึงระดับสูงสุดที่ผู้ถูกทดสอบสามารถกระทำได้โดยใช้จักรยาน วัดงาน ทำการวัดค่าในห้องที่ควบคุมความดันบรรยากาศได้ โดยวัดที่ระดับน้ำทะเลและ ที่ความดันบรรยากาศต่ำเทียบเท่ากับระดับความสูง 3,700 เมตร ทำการวัดตัวแปรทาง โลหิตวิทยา ได้แก่ ค่า hematocrit (Hct), hemoglobin (Hb) และอื่นๆ และ สมรรถภาพของปอด ได้แก่ ค่า forced vital capacity (FVC) และ forced expiratory volume in 1 sec (FEV(,1.0)) ที่ระดับน้ำทะเล วัดอัตราการเต้น ของหัวใจ (HR) อัตราการใช้ออกซิเจน (Vo(,2)) อัตราการสร้างคาร์บอนไดออกไซด์ (Vco(,2)) และอัตราการเคลื่อนที่ของลมหายใจออก (VE) ทั้งขณะพักและขณะออกกำลังกาย นอกจากนั้นได้ทำการวัดค่าเปอร์เซนต์ความอิ่มตัวของออกซิเจน (SaO(,2)) และคำนวณ ค่าปริมาณออกซิเจนในเลือดแดง (CaO(,2)) จากการศึกษาพบว่าชาวธิเบตมีค่า Hb น้อยกว่า แต่มีค่า FVC มากกว่าชาวฮั่นที่ระดับน้ำทะเล ขณะพักค่า SaO(,2), CaO(,2), Vo(,2), VE และอัตราการใช้ออกซิเจนต่ออัตราการบีบตัวของหัวใจ 1 ครั้ง (O(,2) pulse) ของทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน ยกเว้น HR ของชาวธิเบตขณะพักมีค่าต่ำ กว่าชาวฮั่น ขณะออกกำลังกายที่ระดับน้ำทะเล ทั้งสองกลุ่มมีค่า VO(,2max), AT, HRmax, VEmax และความหนักของงานสูงสุดที่ทำได้ (WRmax) ไม่แตกต่างกัน เมื่อ ทั้งสองกลุ่มเผชิญกับความสูงอย่างเฉียบพลัน พบว่าค่า SaO(,2) และ CaO(,2) ลดลง แต่ค่า HR, VE และ Vo(,2) เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามชาวฮั่นมีค่า SaO(,2) ขณะพักน้อยกว่า แต่มี CaO(,2) มากกว่าเมื่อเทียบกับชาวธิเบต ขณะออกกำลังกายสูงสุดในที่สูงทั้งสอง กลุ่มมีค่า Vo(,2max), HRmax, และ AT ลดลงแต่ชาวธิเบตมีค่า O(,2) pulse มากกว่าชาวฮั่น และการลดลงของ Vo(,2max) ในที่สูงเมื่อคิดเป็นเปอร์เซนต์ของระดับ น้ำทะเล พบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ผลการทดลองนี้สรุปว่า ลักษณะบางอย่าง ทางสรีรวิทยาของชาวธิเบตยังคงมีอยู่หลังจากลงมาอยู่ที่ระดับน้ำทะเลเป็นเวลา 3 ปี แต่ลักษณะนั้นไม่สามารถช่วยต้านสภาวะขาดออกซิเจนในที่สูง และการลดลงของค่า Vo(,2max) บนที่สูงอาจบ่งบอกว่ากระบวนการบางอย่างที่ปรับตัวต่อที่สูงในชาวธิเบตได้สูญเสียไป หลังจากลงมาอาศัยที่ระดับน้ำทะเลเป็นเวลา 3 ปี