เฮปาโตแพนครีเอติคพาร์โวไวรัส (HPV) สามารถก่อให้เกิดโรคในกุ้ง penaeid โดยทำให้กุ้งมีลักษณะแคระแกรนส่งผลให้ผลผลิตและผลกำไรในการเลี้ยงกุ้งลดลง ดังนั้น การศึกษานี้เริ่มจากผลของใช้คู่ของไพรเมอร์ที่พัฒนามาจากดีเอ็นเอของ HPV ใน Penaeus chinensis (HPVchin) เพื่อตรวจหาดีเอ็นเอของ HPV ใน P.monodon (HPVmon) โดยวิธีพีซีอาร์ ซึ่งไพรเมอร์คู่นี้ทำให้เกิดผลผลิตของดีเอ็นเอที่มีขนาด 732 คู่เบส กับ HPVmon จากการหาลำดับเบสของผลผลิต 732 คู่เบส พบว่า ขนาดที่ แท้จริงของผลผลิตนี้คือ 696 คู่เบส และให้ผลการเปรียบเทียบความเหมือนของคู่เบสกับ ดีเอ็นเอของ HPV และส่วนของดีเอ็นเอขนาด 350 คู่เบส ของ HPVchin เท่ากับ 84% และ 76.7% ตามลำดับ ไพรเมอร์ที่จำเพาะสำหรับการตรวจหา HPVmon (H441F และ H441R) ได้ พัฒนาจากข้อมูลลำดับเบสของส่วนของดีเอ็นเอขนาด 696 คู่เบส โดยสามารถขยายดีเอ็นเอ ขนาด 441 คู่เบส และความไวในการตรวจอยู่ในระดับ 1 เฟมโตกรัมเมื่อใช้ดีเอ็นเอ บริสุทธิ์ของ HPV เป็นดีเอ็นเอตั้งต้น ไพร์เมอร์คู่นี้ไม่ทำให้เกิดผลิตจากการขยาย ดีเอ็นเอจากกุ้งกุลาดำหรือไวรัสชนิดอื่น การประยุกต์ใช้ไพรเมอร์นี้เพื่อตรวจหา HPVmon ในมูลกุ้ง และลูกกุ้ง ที่เก็บใน 0.025%NaOH และ 0.0125%SDS สามารถให้ ความไวในการตรวจ เท่ากับ 0.1 พิโคกรัม ส่วนในการตรวจหา HPVmon ในลูกกุ้ง โดยมีขั้นตอนการสกัด ดีเอ็นเอของ HPVmon ก่อนขยายดีเอ็นเอโดยพีซีอาร์ให้ความไว ในการตรวจเท่ากับ 1 พิโคกรัม ในการตรวจหา HPVmon ในมูลกุ้ง และลูกกุ้งที่เติม ดีเอ็นเอของ HPV ซึ่งเก็บใน lysis buffer เกิดผลลบลวง ส่วนตัวติดตามดีเอ็นเอ (PH441) ซึ่งเตรียมจากการติดตัวติดตามที่ผลผลิต 441 คู่เบสโดยวิธีพีซีอาร์ การใช้ PH441 ให้ความไวในการตรวจหา HPV ดีเอ็นเอ บริสุทธิ์ HPV ในมูลกุ้ง และลูกกุ้ง โดยวิธีด็อตบร็อทไฮบริไดเซชั่น เท่ากับ 0.01, 1 และ 0.1 พิโคกรัม ตามลำดับ โดยวิธีนี้ PH441 ให้ผลลบกับน้ำจากบ่อเลี้ยงกุ้ง, อาหารกุ้ง, V. parahemolyticus และไวรัสตัวอื่น โดยวิธีอินซิตูไฮบริไดเซชั่น PH441 ให้ผลบวกซึ่งติดสีน้ำเงินเข้มถึงดำกับ นิวเคลียสของตับอ่อนที่มีการติดเชื้อ HPV แต่ให้ผลลบกับเนื้อเยื่อของกุ้งกุลาดำที่ปกติ หรือมีการติดเชื้อไวรัสตัวอื่น