ผู้สูงอายุมีแนวโน้มเพิ่มจำนวนมากขึ้น บุคคลในวันนี้มีความเสี่ยงต่อการเกิด ปัญหาสุขภาพมากที่สุด การส่งเสริมสุขภาพเป็นแนวคิดที่สามารถลดความเสี่ยงดังกล่าวได้ การวิจัยเพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษา ซึ่งประยุกต์แนวคิดแบบจำลอง พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง โดยกลุ่มตัวอย่าง ที่ทำการศึกษาเป็นผู้สูงอายุในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่มีอายุระหว่าง 60-75 ปี จำนวน 76 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 36 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 40 คน ซึ่งกลุ่มทดลอง จะได้รับกิจกรรมตามโปรแกรมสุขศึกษา ประกอบด้วยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ การสาธิต และการฝึกปฏิบัติ รวมทั้งกระตุ้นเตือนการปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีสัมภาษณ์อย่างมีแบบสัมภาษณ์ก่อนและหลังการทดลอง จากนั้น จึงนำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัย พบว่า เมื่อสิ้นสุดการทดลองผู้สูงอายุกลุ่มทดลองมีการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค การรับรู้ความสามารถ และการปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพคัดสรร โดยรวม สูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบว่า การปฏิบัติพฤติกรรมการออกกำลังกาย การบริโภคอาหาร การป้องกัน อุบัติเหตุ สูงขึ้นกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การปฏิบัติพฤติกรรมลดทอนความเครียด และการมีพฤติกรรมทางเพศพบว่าต่ำกว่าก่อนการ ทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พฤติกรรมการไม่สูบบุหรี่ และการไม่ดื่มสุรา พบว่า ไม่แตกต่างกับก่อนการทดลอง และไม่แตกต่างกับกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรคและการรับรู้ ความสามารถ พบว่า ไม่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพคัดสรร โดยรวมแต่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพคัดสรรราย พฤติกรรม ยกเว้นการปฏิบัติพฤติกรรมการออกกำลังกาย