การศึกษาวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาประสิทธิภาพการลดปริมาณสารอาหาร (ไนโตรเจนและฟอสฟอรัส) รวมทั้งค่า ซีโอดี ในน้ำเสียจากโรงงานฆ่าสัตว์ปีก ด้วย สาหร่ายเซลเดียวสีเขียว Chlorella spp. โดยการเปรียบเทียบระหว่างปริมาณความหนาแน่น เริ่มต้นโดยประมาณของสาหร่าย 3 ระดับ คือ 5*10(6) 5*10(7) และ 5*10(8) เซล/มิลลิลิตร ซึ่งทำการเก็บตัวอย่างทุกระยะเวลาการทดลองที่ 3 6 9 และ 12 วัน ผลการทดลองพบว่า ที่ปริมาณความหนาแน่นเริ่มต้นของสาหร่ายแตกต่างกันจะทำให้ ประสิทธิภาพการลดปริมาณสารอาหาร(ไนโตรเจนและฟอสฟอรัส)แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P-value<0.05) ในขณะที่ประสิทธิภาพการลดปริมาณ ซีโอดี ไม่มีความแตกต่าง กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value>0.05) โดยที่ประสิทธิภาพการลดปริมาณสารอาหาร และซีโอดี จะมีค่าสูงสุดเมื่อปริมาณความหนาแน่นเริ่มต้นของสาหร่ายมีค่าประมาณ 5*10(8) เซล/มิลลิลิตร นอกจากนี้ผลการทดลองยังแสดงให้เห็นว่า ระยะเวลาในการทดลองมีความสัมพันธ์ กับประสิทธิภาพการลดปริมาณไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และซีโอดี ค่อนข้างสูงด้วยเช่นกัน (R=0.9179 0.9128 และ 0.8516 ตามลำดับ) กล่าวคือ เมื่อระยะเวลาในการทดลอง เพิ่มขึ้น จะส่งผลให้ประสิทธิภาพดังกล่าวเพิ่มสูงขึ้นด้วย และยังพบว่า ค่าเฉลี่ยร้อยละ ของประสิทธิภาพการลดปริมาณสารอาหาร(ไนโตรเจนและฟอสฟอรัส) จะมีค่าสูงสุดที่ระยะ เวลาการทดลอง 9 วัน โดยเมื่อปริมาณความหนาแน่นเริ่มต้นของสาหร่ายมีค่าประมาณ 5*10(6) 5*10(7) และ 5*10(8) เซล/มิลลิลิตร ค่าเฉลี่ยร้อยละของประสิทธิภาพ การลดปริมาณไนโตรเจน มีค่าเป็น 72.32 80.89 และ 88.22 ค่าเฉลี่ยร้อยละของ ประสิทธิภาพการลดปริมาณฟอสฟอรัส มีค่าเป็น 57.53 63.35 และ 77.58 ตามลำดับ ส่วนค่าเฉลี่ยร้อยละของประสิทธิภาพการลดปริมาณ ซีโอดี พบว่ามีค่าสูงสุด เมื่อสิ้นสุด การทดลองในระยะเวลา 12 วัน และมีค่าเป็น 55.42 61.54 และ 71.87 ตามลำดับ