การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถสูงสุดของระบบเอสบีอาร์ ในการรับภาระบรรทุกและฟื้นคืนสภาพในการบำบัดสารอินทรีย์ ไนโตรเจน และฟอสฟอรัส จากน้ำเสียชุมชน โดยใช้แบบจำลองระบบบำบัดน้ำเสียแบบเอสบีอาร์จำนวน 3 ถังปฏิกิริยา ซึ่งมีปริมาตรสุทธิ 20 ลิตร และมีรอบการทำงาน 24 ชั่วโมงต่อวัน โดยแบ่งการทดลอง ออกเป็น 2 ระยะ คือการเพิ่มค่าภาระบรรทุก และการลดค่าภาระบรรทุก จากผลการทดลองพบว่า ประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และฟอสฟอรัส ของระบบ มีความสัมพันธ์กับค่าภาระบรรทุกที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) โดยพบว่าระบบสามารถรับค่าภาระบรรทุกสูงสุดได้ที่ 0.63-0.66 กก.ซีโอดี/ ลบ.ม.-วัน ซึ่งมีประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และฟอสฟอรัสเฉลี่ยร้อยละ 95.27, 88.94 และ 51.92 ตามลำดับ และเมื่อทำการลดค่าภาระบรรทุกจากค่าสูงสุด ที่ 0.63-0.66 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ลงมาตามลำดับจนถึงค่า 0.23-0.26 กก.ซีโอดี/ ลบ.ม.-วัน ระบบมีประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และฟอสฟอรัสเฉลี่ยร้อยละ 95.99, 95.53 และ 98.15 ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม เมื่อเพิ่มค่าภาระบรรทุกเป็น 0.73-0.79 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ระบบมีประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และ ฟอสฟอรัสเฉลี่ยร้อยละ 93.31, 77.22 และ 43.43 ตามลำดับ ซึ่งประสิทธิภาพการบำบัด ฟอสฟอรัสต่ำกว่าร้อยละ 50 ดังนั้น ที่ค่าภาระบรรทุกนี้ระบบล้มเหลว (Fail) และเมื่อ ลดค่าภาระบรรทุกลงมาตามลำดับจนถึงค่าที่ 0.13-0.16 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ซึ่งเป็น ค่าเริ่มต้น ระบบมีประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และฟอสฟอรัสเฉลี่ยร้อยละ 95.69, 46.13 และ 93.94 ตามลำดับ กล่าวโดยสรุปได้ว่าที่ค่าภาระบรรทุกสูงสุด 0.63-0.66 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ระบบเอสบีอาร์สามารถฟื้นคืนสภาพได้เมื่อลดค่า ภาระบรรทุกลง แต่ที่ค่าภาระบรรทุก 0.73-0.79 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ประสิทธิภาพ การบำบัดซีโอดี ไนโตรเจน และฟอสฟอรัสของระบบสามารถฟื้นคืนสภาพได้ แต่ไม่สามารถ ฟื้นคืนสภาพประสิทธิภาพการบำบัดไนโตรเจนได้