การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจแบบตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสูบและไม่สูบบุหรี่ของนักเรียนหญิงมัธยมศึกษา ตอนปลาย และประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในเขตกรุงเทพมหานคร คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบ แบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) จากนักเรียนหญิงที่กำลังศึกษาในระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย และประกาศนียบัตรวิชาชีพ จำนวน 1,360 คน เก็บรวบรวมข้อมูล โดยให้นักเรียนตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง แล้วนำมาวิเคราะห์ค่าสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้การวิเคราะห์จำแนกประเภท (Discriminant Analysis) ด้วยวิธีวิเคราะห์แบบขั้นตอนเพื่อคัดเลือกปัจจัยที่สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่าง กลุ่มของกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนหญิงกลุ่มตัวอย่างสูบบุหรี่ ร้อยละ 4.90 และจากการ วิเคราะห์จำแนกประเภทแบบขั้นตอน พบว่า ปัจจัยที่สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่าง กลุ่มได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 มีจำนวน 7 ปัจจัย ตามลำดับความสำคัญ ได้แก่ อิทธิพลของกลุ่มเพื่อน ทัศนคติต่อการสูบบุหรี่ ความเชื่ออำนาจภายในตนเกี่ยวกับ การสูบบุหรี่ ค่าใช้จ่ายที่ได้รับ ความเชื่ออำนาจกฎหมายเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ ค่านิยมเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ และความดึงดูดใจของผลิตภัณฑ์บุหรี่ ปัจจัยทั้ง 7 ดังกล่าว สามารถทำนายพฤติกรรมการสูบและไม่สูบบุหรี่ของนักเรียนหญิง ได้ร้อยละ 83.90 โดยนักเรียนหญิงที่มีอิทธิพลของกลุ่มเพื่อนสูง มีทัศนคติต่อการสูบบุหรี่ ในเชิงบวก มีเงิน ค่าใช้จ่ายที่ได้รับสูง มีค่านิยมเกี่ยวกับการสูบบุหรี่สูง และเห็น ผลิตภัณฑ์บุหรี่มีความน่าสนใจ เป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มจะสูบบุหรี่ ส่วนนักเรียนหญิง ที่มีความเชื่ออำนาจภายในตนเกี่ยวกับการสูบบุหรี่สูง และมีความเชื่ออำนาจกฎหมาย เกี่ยวกับการสูบบุหรี่สูง เป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มจะไม่สูบบุหรี่ ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัย ควรใช้แรงจูงใจจากเพื่อนในการจัดกิจกรรมเพื่อ การไม่สูบบุหรี่ ลบล้างค่านิยมและทัศนคติเชิงบวกต่อการสูบบุหรี่ ส่งเสริมการบังคับใช้ กฎหมายที่เกี่ยวกับบุหรี่อย่างจริงจัง และกำหนดมาตรการเพื่อควบคุมรูปลักษณ์ของ ซองบุหรี่