งานบริการผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลชุมชน เป็นบริการด่านหน้าที่มีความสำคัญยิ่ง ในการให้บริการด้านสุขภาพแก่ประชาชน ซึ่งจำเป็นต้องจัดระบบและวิธีการดำเนินการให้ เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบและ แนวทางพัฒนาการบริหารงานผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลชุมชนขนาด 30 เตียงในเขต 1 ตามกรอบแนวคิด 7-S ของแมคคินซีย์ โดยใช้แบบเก็บข้อมูลทั่วไป, แบบสัมภาษณ์ และ แบบสอบถามผู้ปฏิบัติ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหา เก็บข้อมูลในระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึง 15 กุมภาพันธ์ 2541 คัดเลือกเฉพาะโรงพยาบาลที่มีผลงานดีเด่น จังหวัดละ 1 โรงพยาบาล รวม 5 โรงพยาบาล ใช้สถิติพรรณาด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบงานผู้ป่วยนอกด้านโครงสร้าง ด้านบุคลากร แบบการ บริหารและทักษะ ส่วนใหญ่อยู่ในระดับดี ส่วนด้านที่ควรปรับปรุงแก้ไขได้แก่ กลยุทธ์ ระบบและค่านิยมร่วม ปัญหาส่วนใหญ่ได้แก่ มีแพทย์ไม่เพียงพอกับปริมาณงาน ซึ่งแก้ไข โดยการขอให้สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดจัดแพทย์เพิ่ม ข้อเสนอแนะและแนวทางพัฒนา สรุปว่า ควรมีการระดมสมองจากผู้ปฏิบัติในการวางแผนกลยุทธ์ในงานผู้ป่วยนอก สร้าง ทีมเฉพาะกิจเพื่อแก้ไขปัญหาและเกิดความคล่องตัวในการปฏิบัติงาน ผู้บริหารควรผ่าน การอบรมหลักสูตรผู้บริหารและภาวะผู้นำ และควรสนับสนุนให้ผู้ปฏิบัติทุกคน ร่วมกัน กำหนดค่านิยมร่วม เพื่อกำหนดทิศทางในการดำเนินงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ของโรงพยาบาล