ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร
นักวิจัย : ยุทธดนัย สีดาหล้า
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2540
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=42322
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความ ผูกพันต่อครอบครัวในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นใน กรุงเทพมหานครนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความผูกพัน ของผู้ย้ายถิ่นต่อครอบครัวในภูมิลำเนาเดิม ทั้งในภาพรวม และจำแนกตามลักษณะของผู้ย้ายถิ่น รวมทั้งศึกษาลักษณะ ผสมของผู้ย้ายถิ่นกับความผูกพันต่อครอบครัวในภูมิลำเนา เดิมและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัวใน ภูมิลำเนาเดิม โดยการศึกษานี้ใช้การส่งเงินกลับบ้าน และการตั้งใจย้ายถิ่นกลับภูมิลำเนาเดิม เป็นเครื่องชี้วัด ความผูกพันต่อครอบครัว โดยใช้ข้อมูลจากโครงการสำรวจ การย้ายถิ่นในประเทศไทย พ.ศ. 2535 ของสถาบันวิจัย ประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล มีจำนวนตัวอย่าง ทั้งสิ้น 713 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์นั้น ใช้สถิติร้อยละ ตารางไขว้ และ Logistic Regression ผลการศึกษาพบว่า โดยภาพรวมแล้วผู้ย้ายถิ่นส่วนมาก มีความผูกพันต่อครอบครัวในภูมิลำเนาเดิมคิดเป็นร้อยละ 70.6 และจะแสดงออกโดยการส่งเงินกลับบ้านมากกว่าการ ตั้งใจย้ายถิ่นกลับภูมิลำเนาเดิม โดยขึ้นอยู่กับสถานภาพของ ของผู้ย้ายถิ่นในถิ่นปลายทาง เมื่อพิจารณาถึง "ลักษณะผสม" ซึ่งสร้างจากปัจจัยด้านเพศ อายุและสภานภาพสมรส กับความ ผูกพันต่อครอบครัวในภูมิลำเนาเดิม ก็ทำให้เห็นชัดเจนขึ้น ถึงลักษณะของผู้ย้ายถิ่นกับความผูกพันต่อครอบครัวใน ภูมิลำเนาเดิม พบว่า ชายผู้ใหญ่ไม่สมรสมีความผูกพันต่อ ครอบครัวในภูมิลำเนาเดิมในสัดส่วนที่มากที่สุด และพบ ว่าชายวัยรุ่นไม่สมรส มีความผูกพันต่อครอบครัวในภูมิลำเนา เดิมในสัดส่วนที่น้อยที่สุด การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพัน ต่อครอบครัวในภูมิลำเนาเดิมซึ่งแบ่งเป็น 2 รูปแบบคือ ใช้การส่งเงินกลับบ้านเป็นเครื่องชี้วัด และใช้ความตั้งใจ ย้ายถิ่นกลับภูมิลำเนาเดิมเป็นเครื่องชี้วัดนั้น พบว่า การส่งเงินกลับบ้านและการตั้งใจย้ายถิ่นกลับภูมิลำเนาเดิม ต่างมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันโดยเป็นการแสดงออกเพื่อทดแทนกัน กล่าวคือ หากคนที่มีการส่งเงินกลับบ้านมีแนวโน้มจะไม่ ย้ายถิ่นกลับ ขณะที่คนที่ไม่ส่งเงินกลับก็มีแนวโน้มที่จะ ย้ายถิ่นกลับ นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์ยังชี้ให้เห็นว่า เมื่อควบคุมปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมต่าง ๆ แล้ว เพศหญิง มีความผูกพันต่อครอบครัวโดยการส่งเงินกลับบ้าน มากกว่าเพศชาย และผู้ที่อายุระหว่าง 25 - 34 ปี มีความผูกพันต่อครอบครัวโดยการตั้งใจย้ายถิ่นกลับมาก กว่ากลุ่มอายุอื่น ๆ ซึ่งยืนยันลักษณะของสังคมไทยที่มี การถ่ายทอดหน้าที่และยึดถือโครงสร้างทางสังคมผ่านทาง เพศหญิง เป็นสังคมที่เพศหญิงและคนในช่วงอายุกลาง ๆ คือ 25 - 34 ปี มีบทบาทและอิทธิพลครอบครัวสูง สำหรับปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมนั้นก็มีอิทธิพลต่อความ ผูกพันต่อครอบครัวของผู้ย้ายถิ่นด้วย

บรรณานุกรม :
ยุทธดนัย สีดาหล้า . (2540). ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ยุทธดนัย สีดาหล้า . 2540. "ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ยุทธดนัย สีดาหล้า . "ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2540. Print.
ยุทธดนัย สีดาหล้า . ปัจจัยด้านประชากรที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อครอบครัว ในภูมิลำเนาเดิมของผู้ย้ายถิ่นในกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2540.