การวิจัยนี้ทำขึ้นเพื่อระเมินความชุกของการชัก ที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน และศึกษาการเปลี่ยน แปลงของระดับยากันชักในเลือดของผู้ป่วยโรคลมชัก ที่มีการชักดังกล่าว โดยได้ให้นิยามโรคลมชักที่มีการชัก ที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน คือ การชักที่เกิดขึ้นมาก กว่าปกติภายใน 4 วัน ก่อนมีประจำเดือน และ/หรือ 6 วันนับจากเริ่มมีประจำเดือน ในการประเมินความชุก ได้ทำการศึกษาในผู้ป่วยหญิงโรคลมชักอายุ 15 ถึง 50 ปี ที่เข้ารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอกสถาบันประสาทวิทยา ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยทำการสัมภาษณ์ผู้ป่วยหรือญาติ ของผู้ป่วยโดยใช้แบบสอบถามซึ่งมีคำถามเกี่ยวกับ ประวัติการมีประจำเดือน ประวัติการชักและการรักษา และประวัติการชักที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน และ ให้ผู้ป่วยบันทึกจำนวนครั้งของการชักที่เกิดขึ้นในแต่ ละวันและวันที่มีประจำเดือนในแบบบันทึกการชักเป็นระยะ เวลาติดต่อกัน 2 เดือน ในกรณีที่ไม่สามารถสัมภาษณ์ ผู้ป่วยได้โดยตรงจะใช้วิธีสอบถามทางไปรษณีย์แทน ข้อมูล ทั้งหมดที่ได้จากการสัมภาษณ์ แบบบันทึกการชัก จะนำ มาพิจารณาร่วมกับข้อมูลที่บันทึกในระเบียนผู้ป่วยนอก พบผู้ป่วยจำนวน 46 คน จากผู้ป่วยทั้งหมดที่ทำการศึกษา จำนวน 467 คน มีการชักที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน คิดเป็นความชุกเท่ากับ 98.5 ในผู้ป่วยหญิง 1,000 คน ที่มีโอกาสเสี่ยง และความถี่สูงสุดของการชักนี้เกิดขึ้น ก่อนมีประจำเดือน 2 วัน จากการที่พบว่า ผู้ป่วยที่มีการชักที่สัมพันธ์กับ การมีประจำเดือนมีการใช้ยา phenytoin ร่วมกับยา phenobarbital ในการควบคุมการชักมากที่สุด จึงทำ การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของระดับยา phenytoin และยา henobarbital ในเลือดในช่วงใกล้และขณะมีประจำเดือน เปรียบเทียบกับระดับยาในวันที่คาดว่ามีการตกไข่ โดยทำการศึกษาในผู้ป่วยที่มีการชักที่สัมพันธ์กับการมี ประจำเดือนจำนวน 10 คน ซึ่งเป็นผู้ที่ใช้ยา phenobarbital จำนวน 8 คน และใช้ยา phenytoin เพียงชนิดเดียว 5 คน ทำการเก็บตัวอย่างเลือด 5 ครั้ง คือ 2 และ 1 วัน ก่อนมีประจำเดือน ขณะมีประจำเดือนวันแรก และวันที่ 2 และในวันที่คาดว่ามีการตกไข่ (14วันนับจากวันแรกของ การมีประจำเดือน) พบว่า ในกลุ่มผู้ป่วยที่มีการชักที่ สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน มีการลดลงของระดับยา phenytoin ในช่วงก่อนและขณะมีประจำเดือนเมื่อเปรียบ เทียบกับระดับยาในวันที่คาดว่ามีการตกไข่อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p<0.05) ส่วนในผู้ป่วยกลุ่มควบคุมพบการ ลดลงของระดับยา phenytoin อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) เฉพาะในขณะมีประจำเดือนวันที่ 2 แต่ การลดลงของระดับยา phenytoin ในผู้ป่วยที่มีการชัก ที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือนจะลดมากกว่าในผู้ป่วย กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ P<0.05) สำหรับ ระดับยา phenobarbital ระดับ albumin ในเลือด และน้ำหนักตัวของผู้ป่วย ไม่พบการลดลงหรือมีความ แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) ในผู้ป่วย ทั้ง 2 กลุ่ม จากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การชักที่สัมพันธ์ กับการมีประจำเดือนนับเป็นปัญหาหนึ่งในการควบคุมโรค ลมชักในผู้ป่วยหญิงไทย และการลดลงของระดับยากันชัก โดยเฉพาะยา phenytoin ในช่วงใกล้และขณะมีประจำเดือน อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการชักดังกล่าว