การศึกษาในห้องปฏิบัติการนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความเสถียรของยาอาร์ทิซูเนท (artesunate) ซึ่งเป็นยาต้านมาลาเรียในกลุ่มของอาร์ทิมิซินิน (artemisinin) โดยทำการศึกษาผลของยาในการยับยั้ง การเจริญของเชื้อมาลาเรียชนิดฟัลซิพารัม (Plasmodium falciparum) รวมทั้งการยับยั้งคุณสมบัติในการเกาะของ เม็ดเลือดแดงที่ติดเชื้อกับเซลล์ผนังหลอดเลือด (cytoadherence) และการเกาะกับเม็ดเลือดแดงที่ไม่ติดเชื้อ (rosetting) ยาอาร์ทิซูเนทที่ถูกละลายในสารละลายโซเดียม ไบคาร์บอเนทและถูกเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิต่าง ๆ กัน คือ -20, 10, และ 37 องศาเซลเซียสนั้น พบว่ายาที่ความเข้มข้น 0.25 (...)g/ml สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อและ คุณสมบัติในการเกาะของเชื้อได้ถึง 95-100% หลังจากเก็บ รักษาไว้นาน 7 เดือน และ 3 สัปดาห์ ที่ -20 และ 10 องศาเซลเซียส ตามลำดับ แต่ยาอาร์ทิซูเนทที่ 37 องศาเซลเซียส นั้นมีประสิทธิภาพลดลงอย่างมีนัยสำคัญ หลังจากเก็บไว้นาน ถึง 2 สัปดาห์ ถ้าความเข้มข้นของยาอาร์ทิซูเนทที่ใช้ในการ ทดลองนั้นลดลงเป็น 0.01 (...)g/ml พบว่าประสิทธิภาพ ของยาจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ หลังจากการเก็บยาไว้ที่ 37 และ 10 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลานาน 4 ชั่วโมง และ 1 สัปดาห์ ตามลำดับ และหากเก็บไว้ที่ -20 องศาเซลเซียส ยานี้ยังคงมีประสิทธิภาพคงเดิม แม้ว่าจะเก็บไว้นานถึง 6 เดือน นอกจากนี้การยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ จะมีความสัมพันธ์กับความสามารถในการเกาะของเชื้อกับเซลล์ ผนังหลอดเลือด และยังพบว่ายาที่ลดประสิทธิภาพในการ ยับยั้งการเจริญของเชื้อ ((<,-) 25%) แล้วนั้น ยังคง สามารถยับยั้งการเกาะกับเม็ดเลือดแดงที่ไม่ติดเชื้อได้ดี ถึง 30-50% การทดลองครั้งนี้ยังพบว่า ปริมาณของเชื้อมีผลต่อ ประสิทธิภาพของยา ในขณะที่มีความเข้มข้นต่ำ หรือ 0.01 (...)g/ml แต่ปริมาณของเม็ดเลือดแดงปกติไม่มีผล ต่อประสิทธิภาพของยาอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้เมื่อ เม็ดเลือดแดงปกติที่สัมผัสกับยาอาร์ทิซูเนทเป็นเวลานาน ถึงจุดสมดุลย์ และยาส่วนเกินได้ถูกกำจัดออกโดยการล้าง หลาย ๆ ครั้ง เมื่อใช้ในการทดลองพบว่ายาที่สะสมใน เม็ดเลือดแดงเหล่านี้ ไม่สามารถยับยั้งการเข้าสู่เม็ด เลือดแดงของ merozoite การเจริญของเชื้อในเม็ดเลือด แดงนี้ และไม่มีผลต่อความสามารถในการเกาะของเม็ดเลือดแดง ที่ติดเชื้อนี้ กับเซลล์ผนังหลอดเลือดและกับเม็ดเลือด แดงปกติ