งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิธีการปรับปรุงผ้าโพลีเอสเตอร์ โดยการกราฟท์ด้วยโพลีเมธาไครลิกแอซิด จุดประสงค์ของการ ศึกษาเพื่อปรับปรุงสมบัติในด้านการดูดความชื้นของผ้าโพลีเอสเตอร์ ผลการศึกษาพบว่าการกราฟท์เมธาไครลิกแอซิดไปบนผ้า โพลีเอสเตอร์ สามารถทำได้โดยปฏิกิริยาลูกโซ่โดยใช้เบนโซ อิลเปอร์ออกไซด์เป็นตัวเริ่มปฏิกิริยา การทำให้ผ้าโพลีเอสเตอร์ พองตัวด้วยเบนซิลแอลกอฮอล์พบว่ามีความสำคัญต่อการเกิดกราฟท์ ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดปฏิกิริยาคือความเข้มข้นของตัวริเริ่ม, อัตราส่วนระหว่างโมโนเมอร์กับผ้า, อุณหภูมิ, และเวลาที่ใช้ ในการทำปฏิกริยา ผ้าโพลีเอสเตอร์ที่ผ่านการปรับปรุงแล้วได้รับการนำมา ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลง (characterised) โดยวิธีการชั่ง น้ำหนักที่เพิ่ม การใช้อินฟราเรดและรามานสเปกโทรสโกปี การใช้เครื่องวิเคราะห์การรับแรงสั่นสะเทือน (Dynamic Mechanical Thermal Analyser : DMTA) และกล้อง จุลทรรศน์อิเล็คตรอนแบบส่องกราด (Scanning Electron Microscope : SEM) ผลการศึกษา พบว่า ผ้าโพลีเอสเตอร์ ที่ผ่านการปรับปรุงมีร้อยละของการดูดความชื้นเพิ่มขึ้น จาก ร้อยละ 1 เป็นร้อยละ 4.6 เมื่อปริมาณกราฟท์เพิ่มขึ้นจาก ร้อยละ 5 เป็นร้อยละ 32 และมีความกระด้างมากกว่าผ้า ที่ไม่ได้ผ่านการกราฟท์ แต่พบว่าสามารถปรับให้ผ้านุ่มขึ้น โดยการควบคุมการทำปฏิกิริยากับสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ อย่างไรก็ตามพบว่าการทำปฏิกิริยากับสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ มีผลทำให้ผ้ามีความเสถียรลดลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปริมาณ กราฟท์เพิ่มขึ้น (ที่อัตราส่วนระหว่าง โมโนเมอร์กับผ้าสูงๆ) และความเข้มข้นของสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์เพิ่มขึ้น ดังนั้นในขั้นตอนของการทำปฏิกิริยากับสารละลายโซเดียม ไฮดรอกไซด์ จึงต้องควบคุมอย่างระมัดระวัง เพื่อป้องกัน การเสื่อมสภาพของผ้าโพลีเอสเตอร์