ในปี พ.ศ.2534 อุตสาหกรรมเพาะเลี้ยงกุ้งกุลาดำได้รับ ความเสียหายจากการระบาดของเชื้อไวรัสหัวเหลืองและเชื้อไวรัส ดวงขาวประมาณความเสียหายมากมายถึง 25% ของผลผลิตในปี พ.ศ.2538 (ช่วงปีแรก) ในระยะเริ่มแรกเชื้อไวรัสหัวเหลืองถูกรายงานว่าเป็น DNA แต่จากการศึกษาพบว่าไม่สามารถสกัด DNA จากเชื้อนี้ได้ จึงได้ทำการสกัด RNA จากเชื้อนี้โดยใช้ guanidium thiocyanate และเตรียม RNA ให้บริสุทธิ์โดยใช้ CsCl gradient ultracentri- fugation ผลการทดลองพบว่าสามารถเตรียม RNA ได้ในปริมาณมาก จึงได้จัดไวรัสหัวเหลืองให้อยู่ในกลุ่มไวรัส RNA (Rhabdoviruses หรือ Coronaviruses) จากนั้นได้ทำการเตรียม clone จาก cDNA ของเชื้อไวรัส แลหาลำดบเบส จาก clone ที่มีความจำเพาะ ต่อเชื้อไวรัสหัวเหลือง และได้ออกแบบ primer จากลำดับเบส เพื่อใช้ในการตรวจสอบ RNA โดยการทำปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส แบบ RT-PCR ซึ่งผลผลิต RT-PCR มีขนาด 135 เบส ตรงกับขนาด ที่ออกแบบไว้ การทำ RT-PCR เพื่อตรวจเชื้อไวรัสหัวเหลืองให้ผลที่ มีความไวและความจำเพาะสูง สามารถทำการตรวจ RNA ได้ถึง 0.01 pg และมีความไวสูงกว่าการตรวจเนื้อเยื่อโดยย้อมสี hematoxylin และ eosin ผลการศึกษานี้จะเป็นประโยชน์ อย่างมากในการตรวจสอบไวรัสหัวเหลือง ซึ่งจะส่งผลถึงความ สามารถในการป้องกันการระบาดของโรคได้ ในระหว่างการศึกษาไวรัสหัวเหลืองได้ค้นพบไวรัสดวงขาว โดยบังเอิญ ไวรัสดวงขาวมีความรุนแรงและมีผลกระทบอย่างมาก ต่อการตายของกุ้งกุลาดำ ผลการศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์ อิเลกตรอนพบว่า ไวรัสมีขนาด 276x121 nm ลักษณะเป็น วงรีถึงรูปไข่ มีสารพันธุกรรมเป็น DNA ขนาดประมาณ 168 kb จึงจัดเชื้อไวรัสอยู่ในกลุ่ม Baculoviridae, subfamily Nudibaculovirinae หรือ PmNOB ll ส่วนมากจะเรียกไวรัส ดวงขาวตามพยาธิสภาพว่า Systemic Ectodermal and Mesodermal Baculovirus (SEMBV) จากการทำ clone ของ SEMBV ที่ BamHl และ EcoRl พบว่า clone ขนาด 0.9 kb และขนาด 4.2 kb ที่มีความจำเพาะต่อ SEMBV จากนั้นนำ clone 4.2 kb ติดฉลากสารปลอดรังสีและใช้ตรวจ SEMBV โดยวิธี in situ hybridization ผลการศึกษาพบว่า clone ทั้งสองนี้ให้ผลบวกกับเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อ SEMBV จากกุ้ง ชนิดต่างๆ เช่น Penaeus chinensis, P. indicus, P. japonicus, P. merguiensis, P. monodon และ P. vannamei ผลการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่า SEMBV มีระบาด อยู่ทั่วภูมิภาคเอเซีย