การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อ ศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยหลังผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอด เลือดหัวใจตามแนวคิดความพึงพอใจในชีวิตกับความสามารถ ในการปฏิบัติกิจกรรม และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความ พึงพอใจในชีวิตกับความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมของผู้ ป่วยหลังผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการผ่าตัดทำทาง เบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ และมาตรวจตามแพทย์นัดที่คลินิก ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอก โรงพยาบาลรามาธิบดี โรงพยาบาลโรคทรวงอก และโรงพยาบาลศิริราช ระหว่าง เดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยเลือกกลุ่ม ตัวอย่างแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 100 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม ข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความพึงพอใจในชีวิต (Ferrans & Powers 1985:15-23) และแบบสอบถามความสามารถใน การปฏิบัติกิจกรรม (Shabetai 1983:252-263) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในชีวิต โดยรวมหลังผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจค่อนข้างสูง และมีความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมหลังผ่าตัดอยู่ในเกณฑ์ ดี ความพึงพอใจในชีวิตโดยรวมของผู้ป่วยมีความสัมพันธ์ ทางบวกกับความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ผลการวิเคราะห์เพิ่มเติมโดยแบ่งกลุ่มตัวอย่าง เป็นกลุ่มที่ไม่มีอาการเจ็บหน้าอก (79 คน) และกลุ่มที่มี อาการเจ็บหน้าอก (21 คน) พบว่ากลุ่มตัวอย่างที่ไมีมี อาการเจ็บหน้าอกหลังผ่าตัดมีความพึงพอใจในชีวิตไม่แตก ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจากกลุ่มที่มีอาการเจ็บ หน้าอก แต่กลุ่มตัวอย่างที่ไม่มีอาการเจ็บหน้าอกมีความ สามารถในการปฏิบัติกิจกรรมดีกว่ากลุ่มที่มีอาการเจ็บหน้าอก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับความสัมพันธ์ระหว่าง ความพึงพอใจในชีวิตกับความสามารถในการปฏิบัติ กิจกรรม พบว่ากลุ่มที่ไม่มีอาการเจ็บหน้าอกมีความสัมพันธ์ กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่กลุ่มที่มีอาการเจ็บหน้าอก ไม่พบความสัมพันธ์ดังกล่าว ผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าหลังทำการผ่าตัด ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีความพึงพอใจในชีวิตค่อนข้างสูง และมีความ สามารถในการปฏิบัติกิจกรรมอยู่ในเกณฑ์ดี สะท้อนถึงคุณภาพ ชีวิตของผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม กลุ่มตัวอย่างที่ยังมีอาการ เจ็บหน้าอกหลังผ่าตัดมีความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมได้ ดีน้อยกว่ากลุ่มที่ไม่มีอาการเจ็บหน้าอก จึงเป็นสิ่งควรคำนึง ของพยาบาลในการให้การดูแลผู้ป่วย โดยวางแผนและให้คำ ปรึกษาให้เหมาะสมตามสภาพของผู้ป่วย