การศึกษาความเป็นพิษของแคดเมียมต่อแหน (S. Polyrhiza Linn.) และจอก (P. stratiotes Linn.) เมื่ออยู่แยกชนิดกัน และอยู่รวมกันโดยทดลองเลี้ยงในสารอาหารที่มีแคดเมียมเข้มข้น 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27 และ 30 มิลลิกรัม/ลิตร ระยะเวลาการตรวจวัด 24, 48, 72 และ 96 ชั่วโมง การทดสอบ ความเป็นพิษเมื่อแหนและจอกอยู่แยกชนิดกัน พบว่า ปริมาณ คลอโรฟิลและน้ำหนักของแหนจะลดลงเมื่อความเข้มข้นของ แคดเมียมเพิ่มขึ้น คือ ที่ระยะเวลาการตรวจวัด 96 ชั่วโมง ที่ความเข้มข้นของแคดเมียม 3, 9, 21 และ 30 มิลลิกรัม/ลิตร ร้อยละของปริมาณคลอโรฟิลที่ลดลงจากกลุ่มควบคุมเป็น 48.21, 54.40, 67.43 และ 75.57 ตามลำดับ ร้อยละของน้ำหนักที่ ลดลงจากกลุ่มควบคุมเป็น 2.43, 20.73, 58.25 และ 69.9 ตามลำดับ และผลจากการสังเกตแหนตาย 100% ที่ความเข้มข้น แคดเมียม 21 มิลลิกรัม/ลิตร ปริมาณคลอโรฟิลและน้ำหนักของ จอกจะลดลงเมื่อความเข้มข้นของแคดเมียมเพิ่มขึ้น คือ ที่ระยะ เวลาการตรวจวัด 96 ชั่วโมง ที่ความเข้มข้นของแคดเมียม 3, 9, 21 และ 30 มิลลิกรัม/ลิตร ร้อยละของปริมาณคลอโรฟิล ที่ลดลงจากกลุ่มควบคุมเป็น 75.20, 78.98, 83.13 และ 87.65 ตามลำดับ ร้อยละของน้ำหนักที่ลดลงจากกลุ่มควบคุมเป็น 16.91, 21.32, 31.40 และ 39.71 ตามลำดับ และผลจากการสังเกต จอกตาย 100% ที่ความเข้มข้นแคดเมียม 48 มิลลิกรัม/ลิตร ผลจากการทดสอบความเป็นพิษของแหนและจอกเมื่ออยู่ร่วมกัน พบว่า การลดลงของปริมาณคลอโรฟิล น้ำหนัก และการตายของ พืชแต่ละชนิดไม่แตกต่างจากการทดสอบแยกชนิดกัน (p-value>.05)