การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อทำความเข้าใจ เกี่ยวกับบทบาทของพ่อในการดูแลและป้องกันพฤติกรรมเสี่ยง ทางเพศของลูกชายวัยรุ่น ในเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ กับลูกชายวัยรุ่น วิธีการอบรมเลี้ยงดู การรับรู้พฤติกรรมทาง เพศของลูก และวิธีการในการดูแลและป้องกันพฤติกรรมเสี่ยง นั้น โดยศึกษาในกลุ่มพ่อที่มีลูกชายวัยรุ่นอายุระหว่าง 15-19 ปี ใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพในการเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งผู้วิจัยได้เข้าไปอยู่ในชุมชนแห่งหนึ่งของจังหวัดในภาคกลาง เป็นเวลา 4 เดือน (มีนาคม-มิถุนายน 2538) ผลการศึกษาพบว่า พ่อที่มีลูกชายวัยรุ่น ส่วนมากมี ความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัว มีความรู้เรื่องเพศศึกษาพอสมควร คือ รู้เรื่องการคุมกำเนิด แต่มีความเข้าใจที่ไม่ชัดเจนใน เรื่องโรคเอดส์ และมีค่านิยมที่เป็นทวิมาตรฐาน ส่วนลูกชาย วัยรุ่นก็มีค่านิยมทางเพศคล้ายกัน คือเห็นเรื่องการมีเพศ สัมพันธ์ก่อนแต่งงานไม่ใช่เป็นเรื่องเสียหายสำหรับผู้ชาย และนิยมมีเพศสัมพันธ์กับเพื่อนวัยรุ่นหญิง พ่อกลุ่มนี้มีความ สัมพันธ์กับลูกชายวัยรุ่นแบบไม่อบอุ่นใกล้ชิด มีการรับรู้ที่ ไม่เท่าทันกับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของลูก ให้ความสำคัญ กับปัญหาพฤติกรรมทางเพศน้อย แต่จะให้ความสำคัญกับปัญหา ยาเสพติดมากที่สุด ข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้คือ หน่วยงานที่ เกี่ยวข้องควรกระตุ้นให้พ่อตระหนักถึงบทบาทของตนต่อลูก ใช้ปัญหาเรื่องยาเสพติด เป็นจุดเริ่มต้นในการสร้างความ สนใจแก่พ่อ เพื่อขยายผล และนำไปสู่การให้ความสำคัญใน เรื่องการดูแลป้องกันปัญหาพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศด้วย ใช้ สื่อช่วยสร้างกระแสที่ดีในสังคม ทั้งเรื่องการสร้างความ อบอุ่นในครอบครัว และสร้างค่านิยมทางเพศและพฤติกรรม ที่เหมาะสม และให้โรงเรียนเข้ามามีส่วนร่วมในการป้องกัน และแก้ไขปัญหา