วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาผลของสารกระตุ้น (immunostimulant) ที่มีต่อสารน้ำในระบบภูมิคุ้มกันของ กุ้งกุลาดำ โดยจะศึกษาสารน้ำ 2 ชนิด คือ สารที่มีฤทธิ์ต้าน แบคทีเรีย (Bactericidin) และ สารก่อให้เกิดการจับกลุ่ม (Agglutinin) สารกระตุ้นที่ใช้ในการศึกษาแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่เป็นส่วนประกอบของผนังเซลล์ของจุลินทรีย์ ได้แก่ lipopolysaccharide (LPS), beta-glucan (laminarin), และ peptidoglycan (PG) และกลุ่มของสารกระตุ้น BRM-01, BRM-02 และชื่อทางการค้า PENSTIM การศึกษาผลของสารกระตุ้นนี้ จะศึกษาทั้งภายนอกและภายในร่างกายของกุ้งกุลาดำ นอกจากนี้ ยังศึกษาผลของสารกระตุ้นที่มีต่อเอ็นไซม์ phenol oxidase (PO) ซึ่งเป็นเอ็นไซม์ที่มีความสำคัญในระบบภูมิคุ้มกันของกุ้งกุลาดำด้วย จากผลการศึกษา พบว่า สารต้านแบคทีเรียชนิดที่มีฤทธิ์ ต่อ Vibrio parahaemolyticus และสารก่อให้เกิดการจับกลุ่ม เป็นสารที่พบอยู่ในเลือดกุ้งตามธรรมชาติ และจะพบสารทั้ง 2 ชนิดนี้สูงมากในตัวอย่างเลือดกุ้งที่มีทั้งส่วนของน้ำเลือด รวมอยู่กับเซลล์เม็ดเลือดที่แตก ดังนั้นในการตรวจวัดสาร ต้านแบคทีเรียต้องนำตัวอย่างเลือดกุ้งมาทำการ dialysis ก่อน เพื่อกำจัดการรบกวนผลการตรวจวัดจากสารก่อให้เกิดการจับกลุ่ม โดยอาศัยคุณสมบัติของสารก่อให้เกิดการจับกลุ่มที่ต้องการแคลเซียม ร่วมในการทำงาน เซลล์ที่นำมาใช้ในการศึกษาสารก่อให้เกิดการ จับกลุ่มนี้มี 2 ชนิด คือเซลล์เม็ดเลือดแดงของคน และเซลล์ แบคทีเรีย (Esherichia coli) นอกจากนี้ยังพบว่าสาร ก่อให้เกิดการจับกลุ่มเป็นสารที่ไม่ทนต่อสภาวะที่มีอุณหภูมิสูง เป็นเวลานาน โดยจะถูกทำลายที่อุณหภูมิ 65 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 นาที และพบว่ามีความจำเพาะเจาะจงต่อชนิด ของแบคทีเรียที่นำมาตรวจสอบด้วย เอ็นไซม์ phenol oxidase พบอยู่ในเลือดกุ้งตาม ธรรมชาติ และพบว่ามีปฏิกริยาซึ่งเกิดขึ้นเองในตัวอย่างเลือดกุ้ง ทำให้ปริมาณของเอ็นไซม์เพิ่มขึ้นตามระยะเวลาหลังจากเก็บ ตัวอย่าง ระยะเวลาที่ใช้เพื่อตรวจพบปริมาณของเอ็นไซม์ที่ สูงที่สุด มีความแตกต่างกันในกุ้งแต่ละตัว โดยอาจจะใช้เวลา เพียง 20 ชั่วโมง หรือสูงถึง 80 ชั่วโมง การทำงานของ เอ็นไซม์จะมีประสิทธิภาพสูงที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส ปริมาณของเอ็นไซม์จะเพิ่มขึ้นในตัวอย่างเลือดที่ใส่สารกระตุ้น ก่อนการแตกของเซลล์เม็ดเลือด ส่วนผลของสารกระตุ้นภายใน ร่างกายให้ผลแตกต่างกัน เมื่อใช้สารกระตุ้นต่างชนิดกัน นอกจากนี้ยังไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณสารต้าน แบคทีเรีย, สารที่ก่อให้เกิดการจับกลุ่ม และ เอ็นไซม์ phenol oxidase ในตัวอย่างเลือดกุ้งทั้งในสภาวะปกติและสภาวะที่ ถูกกระตุ้น การศึกษาผลของสารกระตุ้นภายนอกร่างกาย พบว่า ปริมาณเอ็นไซม์ phenol oxidase จะสูงที่สุด เมื่อกระตุ้นด้วย PG ส่วน beta-glucan (laminaran) ไม่สามารถกระตุ้น สารน้ำเหล่านี้ได้ การศึกษาผลของสารกระตุ้นภายในร่างกาย พบว่าไม่มีสารกระตุ้นชนิดใดที่มีผลต่อสารน้ำเหล่านี้