ในการศึกษาฤทธิ์ก่อลูกวิรูปของสารสตีวิออลซึ่งเป็น สารเมตาบอไลท์ของสารหวานสตีวิโอไซด์จากหญ้าหวาน หนู แฮมสเตอร์พันธุ์ Syrian ที่ตั้งท้องจำนวนกลุ่มละ 12 ถึง 20 ตัวได้รับสตีวิออลในน้ำมันข้าวโพด ขนาดปริมาณ 0 250 500 750 และ 1000 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ทาง ปากทุกวันจากวันที่ 6 ถึง 10 ของการตั้งครรภ์และทำการ ผ่าท้องในวันที่ 14 ของการตั้งครรภ์ กลุ่มควบคุมที่กำหนดให้ มีความผิดปกติของตัวอ่อนได้รับเรตินอล ปาลมิเตตประเภท ทรานส์ ขนาด 600 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ผลการศึกษาพบว่า สตีวิออลขนาด 750 และ 1000 มิลลิกรัม/ น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ก่อให้เกิดภาวะเป็นพิษในแม่และ ตัวอ่อนอย่างรุนแรงโดยทำให้น้ำหนักตัวในวันที่ 6 ถึง 14 ของแม่หนูลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ร้อยละของการตาย ของแม่หนูเพิ่มขึ้น ส่วนจำนวนลูกที่มีชีวิตต่อครอกและน้ำหนัก เฉลี่ยของตัวอ่อนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กลุ่มสัตว์ ทดลองที่ได้รับสตีวิออลขนาดปานกลาง (500 มิลลิกรัม/ น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน) มีภาวะเป็นพิษของแม่และ ตัวอ่อนน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับสตีวิออลระดับสูงสองกลุ่มหลัง จากการตรวจความผิดปกติของตัวอ่อนทางโครงร่างภายนอก อวัยวะภายในและโครงกระดูก ไม่พบความผิดปกติใดๆ ที่ สัมพันธ์กับระดับของการรับสารสตีวิออล ยกเว้นในกลุ่มที่ ได้รับสตีวิออลขนาด 750 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ซึ่งเป็นภาวะที่พบความเป็นพิษในแม่พบลูกที่มีเยื่อหุ้มสมอง ยื่นเป็นถุงน้ำจากศีรษะทางด้านบน 1 ตัว จากผลการทดสอบ ประกอบกับการพิจารณาถึงสภาพการปลอดภาวะความเป็นพิษ ต่อแม่และลูก การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า สตีวิออลขนาด 250 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน เป็นขนาดที่ให้ เข้าไปแล้วไม่มีผลต่อความเป็นพิษต่อแม่และตัวอ่อนหนูแฮม สเตอร์เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ระดับการรับสตีวิออล ขนาดนี้เทียบได้กับการรับสารสตีวิโอไซด์ขนาดประมาณ 625 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ซึ่งเป็นปริมาณที่มากกว่า ปริมาณที่ยินยอมให้มีการบริโภคสตีวิโอไซด์ในคน (7.938 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน) ประมาณ 80 เท่า