เมื่อนำโปรโมเตอร์ของยีน cat-86 (P(,cat-86, เป็น โปรโมเตอร์ที่แสดงออกในระยะที่เซลล์สร้างสปอร์) หรือของยีน bgaB (P(,bgaB, เป็นโปรโมเตอร์ที่แสดงออกในระยะเซลล์ เจริญเติบโต) มาต่อกับชิ้นส่วน Xba l ขนาด 3.7 kb ซึ่งมียีน crylVB ที่สร้างโปรตีนสารพิษฆ่าลูกน้ำยุงและมีน้ำหนักโมเลกุล 130 kDa ของเชื้อ Bacillus thuringiensis subsp. israelensis และต่อเข้ากับพาหะ pBC16 ได้พลาสมิดลูกผสม ที่ชื่อว่า pBTC3 และ pBTC6 ตามลำดับซึ่งจะเป็นพลาสมิดที่ยีน crylVB ถูกควบคุมด้วยโปรโมเตอร์ 2 ชนิด นอกจากนี้ยังได้ สร้างพลาสมิด pBTC35 และ pBTC20 ซึ่งเป็นพลาสมิดที่ได้ ตัดส่วนโปรโมเตอร์ออกไปจนได้ truncated crylVB gene ซึ่งเป็นยนที่มีเพียง 35 nucleotide และ 20 nucleotide นับจากจุด start codon ขึ้นไปตามลำดับ จากนั้นนำไปต่อเข้า ทางด้าน downstream ของโปรโมเตอร์ P(,cat-86) หรือ P(,bgaB) ได้พลาสมิดลูกผสมใหม่คือ pBTC35L และ pBTC20L (Truncated gene ควบคุมด้วย P(,cat-86) หรือ pBTC35F และ pBTC20F (truncated gene ควบคุมด้วย P(,bgaB) ตามลำดับ นำพลาสมิดที่สร้างใหม่ทั้งหมดดังกล่าวมานี้ใส่เข้าไป ใน B. thuringiensis subsp. israelensis c4Q2-72 และ B. sphaericus 2362 โดยวิธี electroporation และ protoplast transformation ตามลำดับ จากผลของ restriction pattern และ Southern blot hybridization สามารถยืนยันได้ว่ามีพลาสมิดดังกล่าวอยู่จริงใน Bacillus host ทั้งสองชนิด ผลจากการวิเคราะห์โปรตีนด้วยวิธี Western blot analysis ได้แสดงให้เห็นว่าเซลล์ที่มีพลาสมิด pBTC6 ซึ่งมี โปรโมเตอร์ P(,bgaB) อยู่ข้างหน้าโปรโมเตอร์ของยีน crylVB สามารถสร้างโปรตีนขนาดน้ำหนัก 130 kDa ได้ตั้งแต่ระยะแรก ของการเจริญเติบโต (5 ชั่วโมง) ในขณะที่เซลล์ที่มีโปรโมเตอร์ P(,cat-86) ควบคุมอยู่หน้า crylVB โปรโมเตอร์นั้นจะสร้าง โปรตีนน้ำหนัก 130 kDa ได้หลังจากเลี้ยงไว้ 24 ชั่วโมง (อยู่ ในระยะเป็นสปอร์) เท่านั้น จากการเปรียบเทียบค่า LC(,50) กับลูกน้ำยุงลาย (Aedes aegypti) พบว่า B.t.i. c4Q2-72 และ B. sphaericus 2362 host ที่มีพลาสมิด pBTC6 จะให้ ค่า LC(,50) ต่อลูกน้ำยุงลาย (Aedes aegypti) ต่ำ (ฆ่าลูกน้ำยุงได้ดี) คือได้ค่า LC(,50) สำหรับ B.t.i. c4Q2-72 เท่ากับ (5.6(+,-)3.6)x10(2) CFU/ml และ B. sphaericus 2362 เท่ากับ (5.4(+,-)2.5)x10(2) CFU/ml ซึ่งค่า LC(,50) นี้จะต่ำกว่าค่า LC(,50) ของ B.t.i. c4Q2-72 (pBTC3) และ B. sphaericus 2362 (pBTC3) ซึ่ง pBTC3 มี P(,cat-86) ร่วมกับ P(,crylVB) ในการควบคุมยีน crylVB และมีค่า LC(,50) เท่ากับ (6.8(+,-)1.3)x10(4) และ (3.5(+,-)0.8)x10(4) CFU/ml ตามลำดับโดยต่ำกว่าประมาณ 100 เท่า สำหรับเซลล์ที่ ได้รับยีน truncated crylVB ที่ถูกควบคุมด้วย P(,bgaB) หรือ P(,cat-86) นี้จะแสดงความเป็นพิษต่อลูกน้ำยุงต่ำ ซึ่งผลการทดลองนี้ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของ nucleotide sequence ในส่วนที่ เป็นโปรโมเตอร์ของยีน crylVB ที่ถูกตัดออกไปและเมื่อตรวจหา โปรตีนขนาด 130 kDa โดยวิธี Western blot ก็ไม่สามารถ ตรวจหาโปรตีนได้ซึ่งเป็นผลสอดคล้องกับค่าความเป็นพิษที่ต่ำ นอกจากนี้ความแตกต่างของความแรงของ P(,bgaB) ร่วมกับ P(,crylVB, P(,cat-86) ร่วมกับ P(,crylVB) หรือ P(,crylVB) อย่างเดียว ยังได้รับการยืนยันโดยการเชื่อมชิ้นส่วนของโปรโมเตอร์ เข้ากับ reporter gene ที่ชื่อ cat-86 ในพลาสมิด pPL703 ซึ่งเป็น promoter cloning vector จากนั้นก็นำไปใส่เข้าใน B.t.i. c4Q2-72 เพื่อตรวจวัดและเปรียบเทียบค่า specific chloramphenicol acetyltransferase (CAT) ที่ 6, 12, 24, 36 และ 48 ชั่วโมงตามลำดับ ผลการทดลองพบว่าเซลล์ที่มี พลาสมิด pBTPF6 (P(,bgaB) ร่วมกับ P(,crylVB)) สามารถ ผลิต CAT ได้มากกว่าเซลล์ที่มี pBTP603 (P(,cat-86) ร่วมกับ P(,crylVB)) และ pPLC1 (P(,crylVB อย่างเดียว) อยู่ถึง 60-200 เท่า นอกจากนี้ยังพบว่าพลาสมิด pBTPF6 สามารถผลิต CAT ได้สูงในระยะช่วงต้นของการเจริญเติบโต (15.91 U/mg โปรตีนที่ 6 ชั่วโมง) ในขณะที่ pBTP603 และ pPLC1 ผลิต CAT ได้น้อยจากระยะแรกจนถึงระยะการสร้างสปอร์ (0.07-0.15 U/mg โปรตีน) ซึ่งผลที่ได้สอดคล้องกับผลของคำ LC(,50) อย่างไรก็ตามพบว่าพลาสมิด pBTC6 ไม่สามารถคงอยู่ใน host B.t.i. c4Q2-72 หรือ B. sphaericus 2362 ได้ ในขณะที่ pBTC3 จะคงอยู่ใน host ทั้งสองได้นานอย่างน้อยที่สุด 4 สัปดาห์ ในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ปราศจากเตตราซัยคลิน การไม่ คงตัวของ plasmid นี้อาจเกิดจากการแสดงออกที่มากเกินไป ของยีนตั้งแต่ช่วงระยะแรกของการเจริญเติบโต อย่างไรก็ตาม พลาสมิด pBTC20F pBTC20L pBTC35F และ pBTC35L ซึ่ง เป็นพลาสมิดที่มีการแสดงออกต่ำก็ไม่สามารถคงอยู่ใน host ได้นาน ซึ่งอาจเนื่องมาจากขบวนการ recombination จากการศึกษาด้วย กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนของเซลล์ B.t.i. c4Q2-72 ที่มี พลาสมิดลูกผสมดังกล่าว ปรากฎว่าไม่พบผลึกโปรตีนในเซลล์ใด เลยไม่ว่าจะศึกษาในระยะที่เซลล์กำลังเจริญเติบโตหรือกำลัง สร้างสปอร์ แสดงว่าโปรตีน CrylVB อย่างเดียวไม่สามารถ รวมตัวเป็นผลึก (crystal) ได้ แม้ว่าจะถูกสร้างในปริมาณมาก