ปัจจุบันอุบัติเหตุจากการจราจรเป็นสาเหตุการตาย ที่สำคัญและมีแนวโน้มสูงขึ้นทุกปี โดยเฉพาะอุบัติเหตุที่ เกิดจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ของบุคคลในกลุ่มอายุ 15-20 ปี ซึ่งส่วนมากเป็นกลุ่มวัยเรียน จึงจำเป็นต้องหา กลวิธีทางสุขศึกษาที่เหมาะสมเพื่อช่วยลดอัตราการเกิด อุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi- Experimental Research) โดยมุ่งศึกษารูปแบบการ ดำเนินงานสุขศึกษาโดยใช้การฝึกอบรมกลุ่มเพื่อนอาสาสมัคร ให้มีศักยภาพในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกัน อุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ของนักเรียนมัธยมศึกษา ตอนปลาย โดยประยุกต์แนวคิดทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้าน สุขภาพ ทฤษฎีความสามารถของตน และวิธีการทางสุขศึกษา เป็นแนวทางกำหนดกิจกรรม กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาตอนปลายจำนวน 120 คน เป็นกลุ่มทดลองจำนวน 60 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 60 คน โดยกลุ่มเพื่อนอาสาสมัคร เป็นผู้จัดกิจกรรมสุขศึกษาให้กับกลุ่มทดลอง ซึ่งประกอบด้วย การบรรยายประกอบสไลด์ เรื่องอุบัติเหตุจากการขับขี่ รถจักรยานยนต์ อภิปรายกลุ่มเรื่องผลกระทบจากอุบัติเหตุ จากการขับขี่รถจักรยานยนต์ แนวทางแก้ไข การวาดภาพ ความมุ่งหมายของชีวิต การจูงใจโดยใช้เสียงตามสาย ในโรงเรียน และส่งจดหมายให้ผู้ปกครองตักเตือนบุตรหลาน การใช้ตัวแบบจากวิดีทัศน์สาธิตการขับขี่รถจักรยานยนต์ ตามกฏจราจร การตรวจสภาพรถและทดลองปฏิบัติ นอกจาก นี้กลุ่มทดลองยังได้รับการกระตุ้นจากครูโดยครูมอบหมาย ให้จัดบอร์ดเรื่องกฏจราจร/อุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ เก็บรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง โดยกลุ่มทดลอง ใช้แบบบันทึกพฤติกรรมเป็นการยืนยันการปฏิบัตินำมา วิเคราะห์ด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มใช้ Students t-test ความแตกต่างค่าเฉลี่ยภายในกลุ่มใช้ Paired Sample t-test หาความสัมพันธ์ใช้ Pearsons Product Moment Correlation Coefficient ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลอง มีการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุจากการขับขี่ รถจักรยานยนต์ การรับรู้ความรุนแรงของอุบัติเหตุจากการ ขับขี่รถจักรยานยนต์ การรับรู้ผลดีของการปฏิบัติตามคำ แนะนำ ความคาดหวังในความสามารถของตนเองที่จะปฏิบัติ ตามคำแนะนำและการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการ ขับขี่รถจักรยานยนต์ดีขึ้นกว่าก่อนการทดลอง และดีกว่า กลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ยังพบว่า การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุจาก การขับขี่รถจักรยานยนต์ และความคาดหวังในความสามารถ ของตนเองที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำ มีความสัมพันธ์ในทาง บวกกับการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถ จักรยานยนต์ จากผลการวิจัยพบว่า การดำเนินงานสุขศึกษา โดยใช้การฝึกอบรมกลุ่มเพื่อนอาสาสมัครเพื่อปรับเปลี่ยน พฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ โดยประยุกต์ทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพและทฤษฎี ความสามารถของตนเองมากำหนดกิจกรรม มีผลทำให้ นักเรียนมีการเปลี่ยนแปลงการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการ เกิดอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ การรับรู้ความ รุนแรงของอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ การรับรู้ ผลดีของการปฏิบัติตามคำแนะนำ ความคาดหวังในความ สามารถของตนเองที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำ และมีการ ปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ ดีขึ้นจึงน่าจะนำการจัดกิจกรรรมสุขศึกษาดังกล่าวไป ประยุกต์ใช้กับนักเรียนในโรงเรียนอื่นต่อไป