ลักษณะพื้นฐานที่สำคัญของเลคตินคือความสามารถ ในการจับจำเพาะกับน้ำตาล (sugar specificity) และ มีค่าคงที่ของการจับระหว่างน้ำตาลกับเลคติน (binding constant) ชนิดนั้น ๆ ในการศึกษาครั้งนี้ได้ทำการพัฒนา วิธีใหม่ 2 วิธีคือ วิธีสำหรับการวัดค่าคงที่ของการจับ ระหว่างน้ำตาลกับเลคตินและวิธีการตรวจหาความจำเพาะ ในการจับระหว่างน้ำตาลกับเลคติน ดังนั้นวิธีใหม่ที่ พัฒนาขึ้นสำหรับการวัดค่าคงที่ของการจับระหว่างน้ำตาล กับเลคตินนี้เป็นวิธีที่สารทั้งหมดอยู่ในระบบเดียวกัน (homogeneous) ซึ่งใช้ปฏิกิริยาของเอ็นไซม์วัดหาค่าของ น้ำตาลอิสระ (free sugar) ออกจากโมเลกุลของเลคติน กับน้ำตาลที่ถูกจับไว้ (bound sugar) โดยอาศัยหลักการ ของ steric hindrance และเอ็นไซม์ไคเนติค จากการ ใช้วิธีใหม่นี้ตรวจหาค่าคงที่ของการจับระหว่างน้ำตาลกับ เลคติน และคำนวณด้วยสมการฮิลล์ พบว่าค่าคงที่ของการ จับระหว่างเลคตินจากถั่วพร้า (jack bean lectin

Con A) กับแมนโนส มีค่าเท่ากับ (4.9(+,-)0.8)x10(3) M(-1) และ (2.85(+,-)0.42x10(3) M(-1) สำหรับการจับกับกลูโคส ค่าคงที่ของการจับระหว่างกาแลคโตส กับเลคตินจากเมล็ดขนุน (jackfruit lectin) ได้ค่า เท่ากับ (3.66(+,-)0.88)x10(3) M(-1) และจำนวน ของบริเวณที่ใช้สำหรับในการจับน้ำตาล (number of binding site) ของเลคตินจากถั่วพร้ามีค่าประมาณ 4 และเลคตินจาก เมล็ดขนุนมีค่าประมาณ 2 นอกจากนี้ค่าคงที่ของการจับระหว่าง แมนโนสกับเลคตินจากถั่วพร้ามีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อใช้อิออน (แคลเซียม หรือ แมงกานีส) ร่วมด้วยในปฏิกิริยา จากการ เปรียบเทียบค่าคงที่ที่ได้กับวิธีอีควิลิเบรียมไดอะไลซีส พบว่าจะได้ค่าที่สูงกว่าแต่ไม่แตกต่างจากค่าที่ได้จากวิธี อื่นที่มีรายงานไว้ วิธี Sugar-Lectin Binding Assay (SLBA) เป็นวิธีใหม่ที่พัฒนาขึ้นให้มีความง่ายสำหรับการตรวจหา ความจำเพาะในการจับของน้ำตาลกับเลคติน โดยใช้ เลคตินที่จับจำเพาะกับกาแลคโตสมาเคลือบที่ผิวของ ไมโครไตเตอร์เพลท และใช้กาแลคโตสที่คอนจูเกตกับ ไบโอตินมาจับกับเลคตินที่เคลือบไว้ที่ผิวของเพลท จาก นั้นตรวจสอบปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นโดยใช้ streptavidin- horseradish peroxidase จากการศึกษาการจับของ น้ำตาลกับเลคตินจากเมล็ดขนุนพบว่า เลคตินนี้สามารถ จับจำเพาะได้ดีกับอนุพันธ์ของกาแลคโตสชนิดแอลฟา จากการเปรียบเทียบความสามารถในการยับยั้งของน้ำตาล 28 ชนิด โดยการใช้ค่าการยับยั้งสูงสุด (maximal inhibition) และค่าความเข้มข้นที่ครึ่งหนึ่งของการ ยับยั้งสูงสุด (concentration for half maximal inhibition) พบว่าความแรงในการยับยั้งน้ำตาลสามารถ เรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้คือ p-nitrophenyl -(...)-D-galactopyranoside, p-nitrophenyl-N- acetyl-(...)-D-galactosaminide, p-nitrophenyl- N-acetyl-(...)-D-galactosaminide, methyl-(...) -D-galactopyranoside, (...)-D-melibiose, p-nitrophenyl-(...)-D-galactopyranoside, D-galactose และ N-acetyl-D-galactosamine น้ำตาล กาแลคโตสชนิด di-, tri- และ oligosaccharides มี ความสามารถในการยับยั้งน้อยมากหรือไม่มีเลย จากผลการ ศึกษาครั้งนี้ วิธี SLBA สามารถที่จะนำไปใช้ประโยชน์ในการ ตรวจหาความจำเพาะในการจับระหว่างน้ำตาลกับเลคติน ชนิดอื่น ๆ ได้ ซึ่งก็ต้องขึ้นกับการใช้น้ำตาลให้เหมาะสม ในการคอนจูเกตกับไบโอติน