ผู้สูงอายุเป็นประชากรกลุ่มที่มีอัตราการเพิ่มสูง ขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้การดูแลผู้สูงอายุเริ่มเป็นปัญหาสาธารณสุข ที่สำคัญในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาสุขภาพอันเนื่อง มาจากความเสื่อมถอยของร่างกาย ประกอบกับการเปลี่ยน แปลงทางด้านจิตใจ อารมณ์ และฐานะทางสังคม ซึ่งส่งผล กระทบต่อความผาสุกในชีวิตของผู้สูงอายุโดยตรง การดูแล ตนเองอย่างถูกต้องและต่อเนื่องจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง การวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความ รู้สึกมีคุณค่าในตนเอง การรับรู้สมรรถนะในตนเอง ปัจจัย พื้นฐานด้านการศึกษา รายได้ และภาวะสุขภาพกับพฤติกรรม การดูแลตนเองภาพของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูง อายุที่อยู่ในชุมชนเขตอำเภอเมือง อำเภอท่ายาง อำเภอ บ้านลาด และอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 150 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบทดสอบสมรรถภาพสมองของไทย แบบวัดความรู้สึกมี คุณค่าในตนเองของโรเสนเบอร์ก แบบวัดการรับรู้สมรรถนะ ในตนเองและแบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองที่ผู้วิจัยสร้าง ขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยง เบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ และหาอำนาจทำนายโดยการ วิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเองมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการดูแลตนเอง ของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .330, P < .001: r = .233, p <.01 ตามลำดับ) ระดับการ ศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกกับการรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (r = .168, p < .05 : r = .236, P < .01) ภาวะสุขภาพมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรู้สึกมีคุณค่าใน ตนเองและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้สูงอายุอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (r=.250, p < .01

r= .193, p < .05 ตามลำดับ) แต่รายได้มีความสัมพันธ์ทางลบกับความรู้สึกมี คุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -.188, p < .05) เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ ขั้นตอนพบว่าการรับรู้สมรรถนะในตนเอง ความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเอง และระดับการศึกษา สามารถร่วมทำนายพฤติกรรม การดูแลตนเองของผู้สูงอายุได้ร้อยละ 19.7 ผลการศึกษาครั้งนี้ มีข้อเสนอในการให้การพยาบาล เพื่อส่งเสริมให้ผู้สูงอายุตระหนักในคุณค่าของตนเองและมี การรับรู้สมรรถนะในตนเอง ซึ่งจะก่อให้เกิดแรงจูงใจในการ พัฒนาศักยภาพในการดูแลสุขภาพของตนเองที่ดีต่อไป