การศึกษาเรื่อง "การศึกษาความต้องการของผู้สูงอายุ ในสถานสงเคราะห์คนชราบ้านนครปฐม" มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะของผู้รับการสงเคราะห์ สาเหตุที่เข้ารับการสงเคราะห์ ความพึงพอใจ ปัญหาและความต้องการต่อบริการของสถานสงเคราะห์ คนชราบ้านนครปฐม เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาโดยใช้สถิติพื้นฐาน ประกอบคำอธิบาย เพื่อศึกษาภาพรวมของผู้รับการสงเคราะห์ จำนวน 100 คน และศึกษาในระดับลึกกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 40 คน ใช้เวลาในการศึกษานาน 11 เดือน ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ.2538 ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2538 ผลการศึกษามีดังนี้ ลักษณะของผู้รับการสงเคราะห์ พบว่าผู้สูงอายุเพศหญิง เข้ารับการสงเคราะห์มากกว่าผู้สูงอายุเพศชายในทุกช่วงอายุ โดยคิดเป็นร้อยละ 65 ผู้รับการสงเคราะห์ส่วนใหญ่มีภูมิลำเนา ในภาคกลางโดยเฉพาะนครปฐมและกรุงเทพมหานคร และมีอาชีพ ก่อนเข้ารับการสงเคราะห์ คือ อาชีพรับจ้างมากที่สุดคิดเป็น ร้อยละ 35 ส่วนใหญ่ได้รับการศึกษาในระดับประถมศึกษาตอนต้น คิดเป็นร้อยละ 52.50 มีสถานภาพสมรสเป็นหม้ายคิดเป็นร้อยละ 70 เป็นผู้ที่มีสภาวะสุขภาพไม่แข็งแรง และมีฐานะยากจน สาเหตุที่เข้ารับการสงเคราะห์ของผู้สูงอายุทั้งหญิงและชาย ได้แก่ อยู่กับครอบครัวไม่มีความสุข คิดเป็นร้อยละ 45 ขาด ผู้ดูแลคิดเป็นร้อยละ 22.50 ไม่มีที่อยู่อาศัยคิดเป็นร้อยละ 12.50 มีฐานะยากจน และไม่ต้องการเป็นภาระครอบครัวคิดเป็น ร้อยละ 10 เท่ากัน โดยพบว่าสถานภาพสมรสและจำนวนบุตรที่ยัง มีชีวิตอยู่มีความสัมพันธ์กับสาเหตุการเข้ารับการสงเคราะห์ กล่าวคือผู้ที่เป็นหม้ายและจำนวนบุตรที่ยังมีชีวิตอยู่น้อย จะเข้ารับการสงเคราะห์มากกว่าคนกลุ่มอื่น ในระหว่างที่อยู่ในสถานสงเคราะห์ผู้รับการสงเคราะห์ มีรายได้จากเงินบริจาค และบางคนมีรายได้จากการรับจ้าง ผู้สูงอายุด้วยกันเอง ส่วนน้อยคิดเป็นร้อยละ 5 เท่านั้นที่มี รายได้จากเงินบำนาญ นอกจากนี้ยังพบว่าผู้เข้ารับการ สงเคราะห์ร้อยละ 55 มีทัศนะในทางลบต่อตนเอง ร้อยละ 75 มีทัศนะในทางลบต่อผู้สูงอายุด้วยกันเอง และร้อยละ 60 มี ทัศนะในทางลบต่อการเข้ารับการสงเคราะห์ แต่ผู้รับการ สงเคราะห์ร้อยละ 65 มีทัศนะในทางบวกต่อเจ้าหน้าที่ของ สถานสงเคราะห์ ส่วนในเรื่องระบบความสัมพันธ์ พบว่าผู้สูงอายุ มีความสัมพันธ์ต่อกัน 3 รูปแบบ ได้แก่ ความสัมพันธ์แบบพึ่งพา อาศัย ความสัมพันธ์แบบต่างคนต่างอยู่ และความสัมพันธ์แบบ ทะเลาะเบาะแว้งกัน ส่วนความสัมพันธ์กับเจ้าหน้าที่เป็นไปใน ลักษณะผู้ปกครองกับผู้ใต้ปกครอง และยังพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่ ยังคงมีความสัมพันธ์กับครอบครัวอยู่ สำหรับปัญหาส่วนใหญ่ที่ผู้เข้ารับการสงเคราะห์มีต่อบริการ ของสถานสงเคราะห์ ได้แก่ ปัญหาด้านการจัดการโดยเฉพาะการ ขาดแคลนพี่เลี้ยงและพยาบาล ปัญหาด้านการจัดแผนผังอาคารที่ ไม่สะดวกต่อการทำกิจกรรมของผู้สูงอายุ รวมทั้งปัญหาความ ไม่สะดวกในการสื่อสารกับภายนอกสถานสงเคราะห์ แต่อย่างไรก็ดี ผู้รับการสงเคราะห์ส่วนใหญ่ก็มีความพึงพอใจต่อการบริการโดยรวม ของสถานสงเคราะห์ ซึ่งปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจปัญหา และ ความต้องการของผู้รับการสงเคราะห์ต่อบริการของสถานสงเคราะห์ นั้น มี 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยส่วนบุคคลของผู้สูงอายุ ได้แก่ เพศ สภาวะสุขภาพ สาเหตุการเข้ารับการสงเคราะห์ ระดับการศึกษา สภาพความเป็นอยู่เดิม ทัศนะของผู้สูงอายุต่อตนเองและต่อการ เข้ารับการสงเคราะห์ และปัจจัยจากสภาพแวดล้อมในสถานสงเคราะห์ ได้แก่ ระยะเวลาที่เข้ารับการสงเคราะห์ ทัศนะต่อผู้สูงอายุด้วยกัน รวมทั้งระบบความสัมพันธ์ระหว่างผู้สูงอายุด้วยกัน และความ สัมพันธ์ของผู้สูงอายุกับเจ้าหน้าที่ จากผลการศึกษาดังกล่าวนี้ รัฐคงจะต้องเตรียมวางแผน จัดบริการของสถานสงเคราะห์ให้สอดคล้องกับความต้องการทั้ง ทางด้านร่างกายและจิตใจของผู้สูงอายุ เพื่อให้ผู้สูงอายุดำเนิน ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุขตามนโยบายของรัฐ และเพื่อการใช้ งบประมาณของรัฐได้คุ้มค่าที่สุด รวมทั้งต้องเตรียมการเพื่อ รองรับผู้สูงอายุที่จะเพิ่มขึ้นตามการเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้าน โครงสร้างประชากรและลักษณะของครอบครัวในสังคมอุตสาหกรรมด้วย