การตรวจหาแอนติบอดีจำเพาะต่อเซลล์ไอเลท (Islet cell autoantibodies, ICA) ของตับอ่อน ด้วยวิธีอิมมูโนเพอรอกซิเดส โดยใช้เนื้อเยื่อตับอ่อนที่ ทำให้คงสภาพ (fix) ด้วยฟอร์มาลินและฝังชิ้นเนื้อใน พาราฟิน ในผู้ป่วยเบาหวานประเภทต่าง ๆ 3 ประเภทคือ ผู้ป่วยเบาหวานประเภทพึ่งอินซูลิน (insulin-dependent diabetes mellitus, IDDM), ผู้ป่วยเบาหวานประเภท ไม่พึ่งอินซูลิน (noninsulin-dependent diabetes mellitus, NIDDM) และผู้ป่วยเบาหวานประเภท fibrocalculous pancreatic diabetes (FCPD) รวมทั้งคนปกติ สามารถตรวจพบ ICA ที่ไตเตอร์ (titer) >,- 1:20 ได้ในผู้ป่วยเบาหวานประเภท IDDM ที่เพิ่งตรวจพบว่าเป็นโรค 11.11% (2/18), ผู้ป่วย เบาหวานประเภท NIDDM 1.72% (1/58) แต่ไม่พบใน ผู้ป่วยเบาหวานประเภท FCPD (0/13) สำหรับในคนปกติ ตรวจพบ ICA ที่ระดับนี้ได้ 3.57% (3/84) ผู้ป่วยเบาหวาน ประเภท IDDM ที่เพิ่งตรวจพบว่าเป็นโรคที่มี ICA ไตเตอร์ >,- 1:20 มีจำนวนไม่แตกต่างจากที่พบในคนปกติอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) เมื่อถือว่าการตรวจพบ ICA ไตเตอร์ >,- 1:20 คือผลบวกของการทดสอบการตรวจ หา ICA โดยวิธีนี้มีความไว (sensitivity) และความ จำเพาะ (specificity) เป็น 11.11% (2/18) และ 97.42% (151/155) ตามลำดับ ในการศึกษาครั้งนี้ ได้สร้างวิธี slot-blot ELISA สำหรับการตรวจหาแอนติบอดีจำเพาะต่อกลูตามิคแอซิดดี คาร์บอกซิเลส (anti-GAD) เพื่อศึกษาระดับแอนติบอดีนี้ใน ผู้ป่วยเบาหวานประเภทต่าง ๆ ดังกล่าวและในคนปกติ ผลการศึกษาพบว่าความเข้มข้นของกลูตามิคแอซิดดีคาร์บอก- ซีเลส (GAD) ที่เหมาะสมสำหรับใช้ในการทดสอบที่ทำขึ้น เพื่อการตรวจหา anti-GAD เท่ากับ 50 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร และความเจือจางของ anti-immunoglobunlin ที่ติดฉลาก ด้วยเอนซัยม์ ซึ่งเหมาะสมสำหรับการทดสอบคือ 1:1,000 เวลาที่เหมาะสมสำหรับการอบเซรุ่ม และการอบ anti- immunoglobulin ที่ติดฉลากด้วยเอนซัยม์ คือ 1 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิห้อง การตรวจพบ anti-GAD โดยใช้วิธี slot-bolt ELISA นี้ สามารถตรวจพบ anti-GAD ที่ไตเตอร์ >,- 1:16,000 ได้ใน 19.23% (15/78) ของผู้ป่วยเบาหวาน ทุกกลุ่มรวมกัน (IDDM, NIDDM, และ FCPD) ซึ่งเป็นสัด ส่วนที่สูงกว่าที่พบในคนปกติ (1.59%

1/63) อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p<0.05) อย่างไรก็ตามไม่พบความแตก ต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ในระหว่างกลุ่ม ผู้ป่วยทั้ง 3 กลุ่ม (20% (6/30) ในผู้ป่วย IDDM, 20% (7/35) ในผู้ป่วย NIDDM, และ 15.38% (2/13) ใน ผู้ป่วย FCPD) เมื่อเปรียบเทียบการตรวจพบ anti-GAD ในผู้ป่วยเบาหวานแต่ละกลุ่มกับคนปกติ พบว่ากลุ่มผู้ป่วย เบาหวาน IDDM และ NIDDM มีสัดส่วนของการตรวจพบ anti-GAD ที่ ไตเตอร์ >,- 1:16,000 สูงกว่าคนปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) แต่ไม่พบความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ระหว่างกลุ่มผู้ป่วย เบาหวาน FCPD กับคนปกติ ในการศึกษาครั้งนี้สามารถ ตรวจพบ anti-GAD ได้ในผู้ป่วยเบาหวานที่เพิ่งตรวจพบ ว่าเป็นโรคและยังสามารถตรวจพบได้ในผู้ป่วยเบาหวาน ประเภทพึ่งอินซูลินรายหนึ่ง ซึ่งมีระยะเวลาการเป็นโรค นานถึง 6 ปี เมื่อถือว่าผลบวกของการใช้ slot-blot ELISA สำหรับตรวจหา anti-GAD คือ การตรวจพบ anti-GAD ไตเตอร์ >,- 1:16,000 พบว่า ความไว (sensitivity) และความจำเพาะ (specificity) ของการตรวจหา anti-GAD ด้วยวิธี slot-blot ELISA เท่ากับ 20% (6/30) และ 90.99% (101/111) ตามลำดับ