งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความเป็นไปได้ในการนำคราบงูที่ได้จากงูพันธุ์ไทยได้แก่งูเห่า ไทย (Naja kaouthia) และงูหลาม (Python molurus bivittatus) มาใช้แทนคราบงูพันธุ์ต่างประเทศ (Elaphe obsoleta) ที่นิยมใช้ในการทดสอบการซึมผ่านผิวหนังของตัวยาภายนอกร่างกาย โดยการ ตรวจสอบจากทั้งลักษณะภายนอก ศึกษาจากภาพถ่าย SEM การหาปริมาณไขมันการหา Esterase enzyme activity และการทดสอบการซึมผ่านผิวหนังโดยใช้ตัวยาต้นแบบ 3 ชนิดที่มีค่าการละลาย ต่างๆ กันคือ flurbiprofen (FP), isosorbide dinitrate (ISDN) และ antipyrin (ANP) ทำการทดสอบ โดยใช้ diffusion cells ชนิด side by side ที่อุณหภูมิ 37?C เป็นเวลา 8 ชั่วโมง ค่าอัตราการซึมผ่าน (flux, ?g/cm2) และสัมประสิทธิ์การซึมผ่านผิวหนัง (P, cm/sec) ของยาแต่ละตัวที่หาได้จากการ คำนวณจะนำมาใช้เปรียบเทียบระหว่างผิวหนังต้นแบบแต่ละชนิด ผลการทดลองแสดงว่าคราบงูแต่ละพันธุ์มีลักษณะพื้นผิวที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง อย่างไร ก็ตามพบว่าคราบงูเห่าไทยมีความใกล้เคียงกับคราบงูพันธุ์ E. obsoleta มากกว่า บริเวณพื้นผิวของ ส่วนที่เรียกว่า hinge พบลักษณะคล้ายรูกระจายอยู่ทั่วไปในคราบงูทั้ง 3 พันธุ์ ตัวยาทั้ง 3 ชนิดที่ใช้ใน การทดสอบมีอัตราการซึมผ่านคราบงูทั้ง 3 พันธุ์คงที่เช่นเดียวกับการใช้ผิวหนังมนุษย์หรือผิวหนังต้น แบบชนิดอื่น (หนู ลูกหมูแรกเกิด ฯลฯ) ตัวยาทุกชนิดมีอัตราการซึมผ่านคราบงูหลามสูงสุด ค่า flux และ P ของยาในกลุ่มละลายน้ำยาก (FP และ ISDN) ของคราบงูเห่าไทยและพันธุ์ E. obsoleta มีค่า ใกล้เคียงกัน ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่ามี esterase enzyme ในคราบงูทั้ง 3 พันธุ์ (เก็บไว้ ณ. อุณหภูมิ -10?C ภายในเวลา 6 เดือน) ในปริมาณที่ใกล้เคียงกันแม้จะมีในปริมาณที่ต่ำกว่าในผิวหนัง มนุษย์ก็ตาม สรุปได้ว่าคราบงูจากสายพันธุ์ไทยอันได้แก่งูเห่าไทยและงูหลาม สามารถใช้เป็นผิวหนังต้น แบบในการทดสอบการซึมผ่านผิวหนังแบบภายนอกร่างกายโดยเฉพาะการทดสอบประสิทธิภาพของ สารในตำรับที่มีต่อการซึมผ่านผิวหนังได้เช่นเดียวกับการใช้ผิวหนังต้นแบบชนิดอื่นหรือการใช้คราบงู พันธุ์ E. obsoleta คราบงูเห่าไทยสามารถนำมาใช้แทนพันธุ์ E. obsoleta ในการทดสอบการซึมผ่าน ผิวหนังฯ เมื่อตัวยาสำคัญในตำรับเป็นยาในกลุ่มละลายน้ำยาก (lipophilic drugs) ส่วนคราบงูหลาม นั้นไม่แนะนำให้ใช้เนื่องจากให้การซึมผ่านค่อนข้างสูงมาก ผลจาการวิจัยสนับสนุนการใช้คราบงูเป็น ตัวแทนของผิวหนังในการประเมิน หรือทดสอบประสิทธิภาพของสารในตำรับของผลิตภัณฑ์หรือ เภสัชภัณฑ์ที่ใช้ทางผิวหนัง Shed skin of Thai snakes; Thai cobra (Naja kaouthia) and python (Python molurus bivittatus) were investigated for the possibility of being a skin alternative of South Africa’s species (Elaphe obsoleta). The physical appearances (thickness, number of scale/cm2) and the surface morphology were evaluated. The skin permeation was tested using the side by side diffusion cells at 37?C for 8 hours. Model drugs with various water solubility; flurbiprofen (FP), isosorbide dinitrate (ISDN) and antipyrin (ANP), were used. The skins were also investigated for the lipid content and esterase enzyme activity. The permeation rates (flux, ? g/cm2) and permeability coefficients (P, cm/sec) of the drugs were calculated and compared among each skin. The unique surface morphology of each skins was observed from the photographs and SEM, however the similarity was found between the skin of N. kaouthia and E. obsoleta. It is interesting that there are many pores scatter evenly over the hinge area in all skins. Three model drugs permeated constantly through the skins as through human skin and skin of other animals (mouse, rat, new borned pig, etc.). The flux of each drugs can be ranked as ISDN ? ANP ? FP. For all drugs, the maximum flux through the shed skin of P. molurus bivittatus was observed. For lipophilic drugs (FP and ISDN) both fluxes and P-values obtained from the shed skin of N. kaouthia were close to those of E. obsoleta. The results indicated the existing of esterase enzyme in shed skin (not more than 6 months of storage at -10?C) of three snakes at the same level, though less than that in human. In conclusion, shed skin of Thai snakes can be used as a model membrane in in-vitro skin permeability test for the comparison of skin product formulations. The permeation parameters indicated the possibility of using the shed skin of N. kaouthia as the skin alternative of E. obsoleta only for lipophilic drugs, the shed skin of P. molurus bivittatus was not recommened because of the high permeability to all model drugs. The overall data supported the idea of using the shed snake skin as a new model membrane in case of testing the influence of the formulations on the skin permeability with many advantages over the skin of other animals.