วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

วิทยานิพน์ฉบับนี้ ได้วิเคราะห์หาค่าสหสัมพันธ์ข้ามระหว่างรหัสแผ่แบบ Hadamard กับแบบ การแทรกสอดของคลื่นพาห์ (Carrier Interferometry : CI) ในโดเมนเวลา เพื่อที่จะนำไปปรับปรุงสมรรถนะของระบบ ซีไอ/ดีเอส-ซีดีเอ็มเอ (CI/DS-CDMA) ในข่ายเชื่อมโยงไปหน้า (forward link) ภายใต้ช่องสัญญาณเฟดดิง (fading channel) ในแง่ของความซับซ้อน และจำนวนผู้ใช้งานในระบบที่มีผลต่อคุณภาพของการบริการที่แบ่งเป็นชั้นบริการ (Class of Service) เนื่องจากผู้ใช้แต่ละรายมีจำนวน ไดเวอร์ซิตีเชิงความถี่ไม่เท่ากัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้นำเสนอวิธีการปรับรูปคลื่นของชิปแบบใหม่ที่เรียกว่า "การแทรกสอดคลื่นพาห์ที่ถูกกด (Suppressed Carrier - Interferometry : SC-I)" และได้ออกแบบระบบ DS-CDMA ที่ใช้การปรับรูปคลื่นของชิปแบบ SC-I ทั้งวงจรภาคส่งที่เลือกรหัสแผ่ และวงจรภาครับ จากผลการวิจัย พบว่าระบบ SC-I/DS-CDMA ที่ได้นำเสนอสามารถปรับให้ผู้ใช้แต่ละรายในระบบมีสมรรถนะในแง่ของอัตราความผิดพลาดบิตใกล้เคียงกัน และระบบที่นำเสนอมีสมรรถนะที่ดีกว่าระบบ CI/DS-CDMA มากในการส่งคลื่นสัญญานผ่านช่องสัญญาณเฟดดิง ทั้งในกรณีที่เครื่องรับมีการซิงโครไนซ์สมบูรณ์ กรณีที่เกิดเฟสจิตเตอร์ (phase jitter) และกรณีที่ได้รับออฟเซตเชิงความถี่ (frequency offset) โดยระบบ SC-I/DS-CDMA ต้องการค่าอัตราส่วนกำลังของสัญญาณต่อกำลังของสัญญาณรบกวน (signal to noise ratio) น้อยกว่าระบบ CI/DS-CDMA ประมาณ 5 dB เมื่ออัตราความผิดพลาดบิตของทั้งสองระบบเท่ากับ นอกจากนี้ระบบ SC-I/DS-CDMA ที่ได้นำเสนอสามารถลดความซับซ้อนที่ภาครับและภาคส่ง ในขั้นตอนของการแปลง ฟูริเยร์แบบเร็ว (Fast Fourier Transform : FFT) และสามารถลดจำนวนค่าถ่วงน้ำหนัก (weight) ลงได้ครึ่งหนึ่ง สำหรับระบบที่ให้ การรวมกันเชิงความถี่แบบค่าผิดพลาดเฉลี่ยกำลังสองต่ำที่สุด (Minimum Mean Square Error Combining : MMSEC) ที่ภาครับของระบบ