การศึกษามีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาสตรีที่ปรากฎในวรรณกรรมอีสาน จำนวน 7 เรื่อง คือท้าวฮุ่งหรือเจือง ขุนทึง ขูลูนางอั้ว อินทิญาณสอนลูก ท้าวคำสอน สุพรหมโมกขา คลองสิบสี่โดยศึกษาสตรีด้าน คุณสมบัติ ฐานะ และหน้าที่ ผลการวิจัย คุณสมบัติของสตรี จำแนกได้ 2 ประการ คือ คุณสมบัติภายนอก และคุณสมบัติภายในคุณสมบัติภายนอกว่าด้วยเรื่อง รูปสมบัติ สตรีงามมีลักษณะดังนี้ ผมดำเกลี้ยง ตาคม คิ้วโก่งแก้มเปล่งปลั่ง ฟันถี่งาม ใบหน้าขาวละมุน อกเต่งตึง เอวกลมเรียว แขนกลมกลึงเหมือนลำเทียนผิวพรรณผ่องใสและขาวเหมือนปุยฝ้าย ริมฝีปากงาม พูดจาไพเราะฟังแล้วรื่นหู มีความสำรวมในการยืน เดิน นั่ง และนอน ส่วนคุณสมบัติภายในซึ่งวรรณกรรมอีสานเน้นมากกว่าคุณสมบัติภายนอกโดยกล่าวถึงคุณสมบัติภายในของสตรีในเรื่อง การเป็นผู้มีศีลธรรม รู้จักการทำบุญทำทาน รู้หลักการครองเรือน ขยันหมั่นเพียรในการทำงาน รักนวลสงวนตัว มีความซื่อสัตย์ ประพฤติปฏิบัติตามจารีตประเพณี กตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ ฐานะและหน้าที่ของสตรี จำแนกได้ 3 ฐานะ ได้แก่ ฐานะบุตรี ฐานะภรรยา และฐานะมารดา หน้าที่ของสตรีในฐานะบุตรี ได้แก่ การปรนนิบัติรับใช้บิดามารดา การแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาและผู้มีพระคุณ การแสดงความเคารพเชื่อฟังบิดามารดา ผู้เฒ่าผู้แก่และญาติผู้ใหญ่ หน้าที่ของสตรีในฐานะภรรยา ได้แก่ การให้ความรักและซื่อสัตย์ต่อสามี การเคารพยกย่องและให้เกียรติต่อสามี การปรนนิบัติสามี การให้คำแนะนำแก่สามี การให้กำลังใจและช่วยเหลือสามี ส่วนหน้าที่ของสตรีในฐานะมารดา ได้แก่ การให้ความรักและการเลี้ยงดูบุตรธิดาการอบรมสั่งสอนบุตรธิดา ฐานะของสตรีด้านสังคม สตรีมีสิทธิในการสมาคม สามารถคบเพื่อนต่างเพศได้ในวัยสาวและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ ของสังคมได้อย่างอิสระพอสมควร