จุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความเข้าใจในการอ่านเนื้อเรื่องภาษาอังกฤษที่ใช้การชี้แนะ3 รูปแบบ คือ แบบการใช้โครงเรื่อง แบบการใช้ภาพ และแบบการใช้ชื่อเรื่อง วิธีการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนพญาแลวิทยา อำเภอเมืองจังหวัดชัยภูมิ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2534 จำนวน 54 คน กลุ่มตัวอย่างเหล่านี้ได้รับการทดสอบวัดความเข้าใจในการอ่าน เพื่อแบ่งนักเรียนออกเป็น 3 กลุ่ม โดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (SIMPLE RANDOM SAMPLING) แต่ละกลุ่มมีความสามารถด้านความเข้าใจในการอ่านพอๆ กัน ในการทดลองนั้น ผู้วิจัยให้กลุ่มทดลองที่ 1 อ่านเนื้อเรื่องที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้โครงเรื่อง กลุ่มทดลองที่ 2 อ่านเนื้อเรื่องที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้ภาพและกลุ่มทดลองที่ 3 อ่านเนื้อเรื่องที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้ชื่อเรื่อง แต่ละกลุ่มใช้เวลาในการอ่านเนื้อเรื่อง 25 นาที แล้วนำคะแนนที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวน (ONE WAY ANALYSIS OF VARIANCE) และวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยรายคู่โดยใช้วิธีของนิวแมน-คีลล์ ผลการวิจัย นักเรียนกลุ่มที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้โครงเรื่อง และนักเรียนกลุ่มที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้ภาพมีความเข้าใจในการอ่านเนื้อเรื่องภาษาอังกฤษสูงกว่านักเรียนกลุ่มที่ใช้การชี้แนะแบบการใช้ชื่อเรื่อง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05