วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษา และวิเคราะห์ผลกระทบที่เกิดกับการสื่อสาร ดาวเทียมระบบดิจิตอลย่านความถี่ Ku ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯลาดกระบัง ซึ่งอยู่ ในบริเวณแถบเส้นศูนย์สูตร สภาพภูมิอากาศในแถบนี้มีผลกระทบอย่างมากต่อการสื่อสาร ย่าน Ku การวิเคราะห์ทำโดยวัดสัญญาณนำร่องของดาวเทียม JCSAT-1B ตลอด 24 ชั่วโมง ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2543 ถึงเดือน กันยายน 2544 ทำการทดลองหาอัตราส่วนระดับ สัญญาณคลื่นพาห์ต่อระดับสัญญาณรบกวน (C/N) อัตราการผิดพลาดของข้อมูลที่ระดับ C/N ค่าต่างๆ โดยการเปลี่ยนค่ากำลังส่งของเครื่องส่ง เปรียบเทียบกับสภาพภูมิอากาศ ปริมาณ และอัตราการตกของฝน การลดทอนเนื่องจากฝนเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้การเชื่อมต่อของ โครงข่ายเสียหาย จากการทดลองค่าการลดทอนที่ 0.01% ของเวลาสะสมทั้งปี หรือประมาณ หนึ่งชั่วโมง มีค่าสูงกว่า 25 dB และโดยส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในช่วงพลบค่ำ และบ่อยครั้ง ที่เกิดอัตราการตกของฝนสูงในปริเวณแคบ ๆ นอกจากนี้อัตราการตกของฝนราย 10 วินาที สามารถวัดได้สูงถึง 330 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง เมื่อเปรียบเทียบการลดทอนเนื่องจากฝน ที่ได้จากการทดลองกับที่ได้จากแบบจำลองของ ITU-R และ Crane นั้นแสดงให้เห็นว่า ผลที่ได้จากการทดลองนั้นใกล้เคียงกับผลของแบบจำลองของ Crane ในเขต H และค่าที่ได้ จากแบบจำลองของ ITU-R ต่ำกว่าค่าที่ได้จากการทดลองมาก ระบบสถานีภาคพื้นดินที่ใช้ ในการทดลองนี้มีอัตราส่วนคลื่นพาห์ต่อสัญญาณรบกวนของช่องสัญญาณสื่อสารประมาณ 16 dB ซึ่งจะมีเวลาที่ไม่สามารถทำการติดต่อสื่อสารได้เลยเป็นเวลา 0.1% ของเวลาทั้งปีหรือ ประมาณ 9 ชั่วโมง และเป็นเวลา 0.45% ของเวลาทั้งปี หรือ ประมาณ 39 ชั่วโมง ที่การ ติดต่อสื่อสารเกิดการผิดพลาดของข้อมูลเกิดขึ้น ซึ่งข้อมูลเหล่านี้สามารถนำมาใช้ ประโยชน์ในการทำนายความน่าเขื่อถือของระบบสื่อสารดาวเทียมย่านความถี่ Ku สำหรับ ประเทศไทยและประเทศที่มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นอย่างเช่นประเทศในแถบภูมิภาคเอเซีย ตะวันออกเฉียงใต้ได้เป็นอย่างดี