การศึกษาอายุการเก็บรักษาแป้งกล้วย โดยศึกษาปัจจัย 2 ปัจจัย คือ ภาชนะบรรจุ ได้แก่ ถุงโพลีโพรพิลีน (PP) และถุงโพลีเอทธีลีน (PE) และอุณหภูมิที่ใช้ในการเก็บ รักษาที่ 15(+,ฐ)ซ ความชื้นสัมพัทธ์ (RH) อยู่ระหว่าง 40-53% และอุณหภูมิ 38(+,ฐ)ซ ความชื้นสัมพัทธ์ (RH) อยู่ระหว่าง 28-32% โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางเคมี และทางกายภาพ พร้อมทั้งประเมินผลทางประสาทสัมผัสของแป้งกล้วยที่ผลิตจากกล้วยที่ มีความแก่ต่างกัน 4 ระยะ (70%, 80%, 90% และ 100%) ตลอดระยะเวลาการเก็บ รักษา 180 วัน พบว่าแป้งกล้วยที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 38(+,ฐ)ซ RH 28-32% มีปริมาณ ความชื้นของค่า Aw ลดลงเล็กน้อย มี FFA และค่า TBA เพิ่มขึ้นน้อยกว่า ค่า L และ b ลดลง ในขณะที่ค่า a และ (+,D)E เพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับแป้งกล้วยที่เก็บรักษา ที่อุณหภูมิ 15(+,ฐ)ซ RH 40-53% แป้งกล้วยที่เก็บรักษาในถุง PP จะมีปริมาณความชื้น และ FFA น้อยกว่าแป้งกล้วยที่เก็บรักษาในถุง PE สภาวะในการเก็บรักษาและชนิดของ ภาชนะบรรจุที่ใช้ในการเก็บรักษาแป้งกล้วยมีอิทธิพลร่วมต่อการเปลี่ยนแปลงความชื้น และ FFA ที่ระยะเวลาในการเก็บรักษา 150-180 วัน และ 45, 90, 150-180 วัน ตามลำดับ โดยแป้งกล้วยที่บรรจุในถุง PP และเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 38(+,ฐ)ซ RH 28-32% จะทำให้มีปริมาณความชื้นลดลงเล็กน้อย และยังช่วยชะลอการเกิด FFA อีกด้วย เมื่อพิจารณาที่ระยะความแก่ของกล้วยที่ต่างกัน พบว่ามีผลต่อค่า L,b และ (+,D)E ของสีของแป้งกล้วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) แป้งกล้วยที่ผลิต จากกล้วยในทุกระยะความแก่ และบรรจุในถุง PE ที่เก็บรักษาทั้งที่อุณภูมิ 15(+,ฐ) และ 38(+,ฐ)ซ จะมีกลิ่นกล้วยน้อยลงจนผู้บริโภคพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) หลังจากเก็บรักษาไว้เป็นระยะเวลา 90 วัน นอกจากนี้แป้งกล้วย ที่ผลิตจากกล้วยที่มีระยะความแก่ 70% และ 80% บรรจุในถุง PE เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 15(+,ฐ)ซ และแป้งกล้วยที่ผลิตจากกล้วยที่มีระยะความแก่ 90% และ 100% บรรจุใน ถุง PE เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 38(+,ฐ)ซ จะมีกลิ่นเหม็นหืนเกิดขึ้นมากจนผู้บริโภค พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) หลังจากเก็บรักษาไว้เป็น ระยะเวลา 120 วัน และ 150 วัน ตามลำดับ