การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถ ในการแก้ปัญหาเกี่ยวกับด้านระบบไฟฟ้ายานยนต์ และ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหา เกี่ยวกับด้านระบบไฟฟ้ายานยนต์ ระหว่างนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาชั้น มัธยมศึกษาตอนปลาย กับนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตร วิชาชีพ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตร วิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคกลาง จำนวน 354 คน และกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นจำนวน 186 คน โดยใช้เกณฑ์ของ Krejcie and Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้ แบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนที่ 1 วัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านระบบไฟฟ้า ยานยนต์และตอนที่ 2 วัดความสามารถในการแก้ปัญหาเกี่ยวกับด้านระบบ ไฟฟ้ายานยนต์ ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .97 ทั้งสองฉบับ และสถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง มีผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนด้านระบบไฟฟ้า ยานยนต์อยู่ในระดับปานกลางและมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 17.56 คิดเป็นร้อยละ 58.53 2. นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง มีความสามารถใน การแก้ปัญหาเกี่ยวกับด้านระบบไฟฟ้ายานยนต์อยู่ในระดับปานกลาง และมีค่า เฉลี่ยเท่ากับ 16.31 คิดเป็นร้อยละ 54.37 3. นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพ มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนด้านระบบไฟฟ้ายานยนต์สูงกว่า นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพ มีความสามารถ ในการแก้ปัญหาด้านระบบไฟฟ้ายานยนต์สูงกว่านักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาชั้น มัธยมศึกษาตอนปลาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01