บล็อกโคพอลิเมอร์ของพอลิแอล-แลกไทด์ (PLLA) กับ PEG (PLLA-b-PEG) ถูก สังเคราะห์ด้วยเทคนิคบัลด์โคพอลิเมอไรเซซันระหว่างแอล-แลกไทด์ (LLA) กับ PEG น้ำหนัก โมเลกุลเท่ากับ 1,500 ด้วยสัดส่วนโดยโมลของ LLA : PEG ที่ป้อนเข้าไปในปฏิกิริยาตอนต้น (in feed) เท่ากับ 300 : 0, 300 : 1,300 : 2 และ 300 : 3 จากนั้น PLLA-b-PEG ถูกนำไปเตรียมเป็นไมโครแคปซูลด้วยเทคนิคการระเหยตัวทำละลายอินทรีย์ของวอร์เตออินออย อินวอเตอร์อิมัลชัน (a solvent-evaporation technique of water in oil in water (w/o/w) emulsion) และใช้บรรจุเอฟไอทีซี-เด็กแทรนที่มีน้ำหนักโมเลกุลเท่ากับ 4,400 จากการทดลองพบว่าประสิทธิภาพการห่อหุ้มเด็กแทรนในไมโครแคปซูล (Entrapment efficiency) จะลดลงเมื่อเพิ่มสัดส่วนโดยโมลของ PEG ใน PLLA-b-PEG และรูปแบบ การปล่อยเด็กแทรนของไมโครแคปซูลทุกสัดส่วนประกอบไปด้วย 2 ช่วง คือช่วงแรกที่มีการปล่อย เด็กแทรนอย่างรวดเร็ว (burst effect) อันเนื่องจากปล่อยเด็กแทรนส่วนที่อยู่ในแถบใกล้ บริเวณผิวของไมโครแคปซูล และช่วงที่ 2 เป็นช่วงการปล่อยเด็กแทรนอย่างช้าๆ เนื่องจากการ แพร่ (diffusion) ของเด็กแทรนที่อยู่ในแกนภายในผ่านผนังชั้นเมทริกซ์ แต่ในกรณีของ ไมโครแคปซูลที่เตรียมจาก PLLA-b-PEG สัดส่วน 300 : 3 นอกจาก 2 ช่วงดังกล่าวแล้ว ยังพบช่วงที่ 3 ซึ่งเป็นช่วงการปล่อยเด็กแทรนเนื่องจากการทำลายพันธะเอสเทอร์ระหว่างแลกทิล (lactyl) กับแลกทิลใน PLLA-b-PEG นอกจากนี้การย่อยสลายของไมโครแคปซูลยังขึ้นกับ สัดส่วนโดยโมลเริ่มต้นของ PEG เนื่องจาก PEG เป็นพอลิเมอร์ที่มีสมบัติชอบน้ำ จึงเหนี่ยวนำ ให้น้ำแพร่เข้าสู่เมทริกซ์ของไมโครแคปซูลได้อย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดการเร่งการทำลายพันธะ เอสเทอร์ระหว่างแลกทิลกับ PEG และสายโซ่ของ PEG ที่ได้จะถูกละลายและถูกชะออกไป ทำให้น้ำหนักโมเลกุลของไมโครแคปซูลลดลงอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นจะพบการทำลายพันธะ เอสเทอร์ระหว่างแลกทิลกับแลกทิลเกิดขึ้น ซึ่งจะเห็นปรากฎการณ์นี้ได้ชัดในกรณีของไมโคร แคปซูลสัดส่วน 300 : 3 และการทำลายพันธะนี้ส่งผลต่อรูปแบบการปล่อยเด็กซ์แทรนที่ เกิดขึ้นในช่วงที่ 3