งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงการใช้สารละลายกรดแลกติก และคลอรีน เพื่อลดจำนวนจุลินทรีย์ที่ปนเปื้อนมากับผิวเนื้อบน ซากสุกร แบ่งการทดลองเป็น 4 การทดลอง โดยใช้สารละลาย กรดแลกติกที่ความเข้มข้น 1, 2 และ 3% (v/v) ในการทดลอง ที่ 1 และสารละลายคลอรีนที่ความเข้มข้น 20, 40 และ 60 ppm ในการทดลองที่ 2 ทั้งสองการทดลองทำการฉีดพ่นสาร ละลายดังกล่าวลงบนซากสุกรที่ได้จากโรงฆ่าที่ได้มาตรฐานและ โรงฆ่าที่ไม่ได้มาตรฐาน โดยทดสอบกับซากสุกรจำนวน 24 ตัว ต่อโรงฆ่าสัตว์ ใช้ซากซีกซ้ายทดสอบสารละลายกรดแลกติก และ ซากซีกขวาใช้ทดสอบกับสารละลายคลอรีน แล้วทำการตรวจนับ จำนวนจุลินทรีย์บนผิวซากสุกรโดยวิธี total plate count ซึ่งจะทำการตรวจนับจำนวนจุลินทรีย์ก่อนการฉีดพ่นสารละลาย หลังการฉีดพ่นสารละลาย 5 ชั่วโมงและหลังการฉีดพ่นสารละลาย 48 ชั่วโมง วางแผนการทดลองแบบ 2x3x3 แฟคทอเรียลในแผน การทดลองแบบสุ่มตลอด ในการทดลองที่ 1 ผลการทดลองพบว่า จำนวนจุลินทรีย์บนผิวซากสุกรหลังฉีดพ่นสารละลายกรดแลกติก 5 ชั่วโมง และ 48 ชั่วโมง ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนจุลินทรีย์บนผิวซากสุกร ก่อนฉีดพ่นสารละลายกรดแลกติก และเมื่อความเข้มข้นของ สารละลายกรดแลกติกเพิ่มขึ้นก็พบการลดลงของจำนวนจุลินทรีย์ บนผิวซากสุกรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยลดลงมาก ที่สุดที่ระดับความเข้มข้น 3% (v/v) ส่วนในการทดลองที่ 2 พบว่า สารละลายคลอรีน สามารถลดจำนวนจุลินทรีย์บนซากสุกร ภายหลังการฉีดพ่นสารละลายคลอรีน 5 ชั่วโมงเท่านั้น แต่ เมื่อเปรียบเทียบสารละลายคลอรีนทั้งสามระดับความเข้มข้น พบว่าจำนวนจุลินทรีย์บนผิวซากสุกรไม่แตกต่างกันในทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบว่า จำนวนจุลินทรีย์บนผิวซากสุกรที่ได้จาก โรงฆ่าที่ได้มาตรฐาน มีค่าต่ำกว่าจำนวนจุลินทรีย์บนผิวซาก สุกรจากโรงฆ่าที่ไม่ได้มาตรฐาน อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) ทั้งสองการทดลอง ในการทดลองที่ 3 เป็นการทดสอบการสารละลายกรด แลกติกที่ความเข้มข้น 0, 1, 2 และ 3 % (v/v) และการ ทดลองที่ 4 เป็นการทดสอบการสารละลายคลอรีนที่ความเข้มข้น 0, 20, 40 และ 60 ppm ในการลดจำนวนเชื้อ Salmonella derby และ Staphylococcus aureus ในหลอดอาหารที่มี สารละลายกรดแลกติกและคลอรีน (in vitro test) วางแผน การทดลองแบบ 4x8 แฟคทอเรียลในแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด วัดผลโดยการนับจำนวนโคโลนีของเชื้อดังกล่าว ที่ระยะเวลา ที่สารละลายสัมผัสกับเชื้อ ชั่วโมงที่ 0, 1, 2, 3, 4, 5, 24 และ 48 โดยเก็บไว้ที่อุณหภูมิ 0-4 องศาเซลเซียส ผลการทดลองพบว่า สารละลายกรดแลกติกมีผลในการลดจำนวน เชื้อทั้งสองชนิด และเมื่อความเข้มข้นของกรดแลกติกเพิ่มขึ้น สามารถทำลายเชื้อ Salmonella derby ในหลอดอาหาร ได้อย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้กรดแลกติกยังสามารถลดจำนวนเชื้อ Staphylococcus aureus ในหลอดอาหารได้อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติเช่นกัน (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ไม่ใช้ สารละลายกรดแลกติก แต่พบว่าในกลุ่มที่ใช้สารละลายกรดแลกติก ทั้ง 3 ระดับความเข้มข้น จำนวนเชื้อ Staphylococcus aureus ในหลอดอาหาร ไม่มีความแตกต่างกันในทางสถิติ ส่วนอิทธิพล ของเวลาที่กรดแลกติกสัมผัสกับเชื้อต่อจำนวนเชื้อพบว่า เมื่อ เวลาที่กรดสัมผัสกับเชื้อนานขึ้น พบการลดลงของเชื้อทั้งสอง ชนิดมากขึ้น และลดลงอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) เมื่อกรดแลกติกสัมผัสกับเชื้อเป็นเวลา 24 และ 48 ชั่วโมง ในการทดลองที่ 4 พบว่าสารละลายคลอรีนสามารถลดจำนวน เชื้อ Salmonella derby ในหลอดอาหารได้เท่านั้น แต่พบว่า ที่ความเข้มข้น 20, 40 และ 60 ppm ปริมาณเชื้อ Salmonella derby ในหลอดอาหารไม่แตกต่างกันในทางสถิติ และสารละลาย คลอรีนทุกระดับความเข้มข้นไม่สามารถลดจำนวนเชื้อ Staphylococcus aureus ในหลอดอาหารและเมื่อระยะเวลาที่สารละลายคลอรีนสัมผัส กับเชื้อเป็นเวลาที่นานขึ้นเป็นเวลา 24 และ 48 ชั่วโมง พบการ ลดลงของเชื้อ Salmonella derby ในหลอดอาหารอย่างมีนัย สำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) ในขณะที่ระยะเวลาที่สารละลาย คลอรีนสัมผัสกับเชื้อนานขึ้น กลับพบว่าไม่มีผลในการลดจำนวน เชื้อ Staphylococcus aureus ในหลอดอาหาร