การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้บริหาร และครู ผู้สอนที่มีต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนอาชีวศึกษา ในเขต การศึกษา 5 ซึ่งมีอยู่ 8 ด้าน คือ กระบวนการบริหารงานวิชาการ หลักสูตร และการนำหลักสูตรไปใช้ การดำเนินการเรียน การสอน วัสดุอุปกรณ์ การสอนและห้องสมุด การแนะแนว กิจกรรมเสริมหลักสูตร การนิเทศ การศึกษาและการวัดผลประเมินผลการศึกษา และเปรียบเทียบสภาพและ ปัญหาการบริหารงานวิชาการทั้งสองกลุ่มโดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้จากกลุ่มสุ่มอย่างง่าย จากจำนวนประชากรที่เป็นครูผู้สอน 186 คน และ กลุ่มผู้บริหาร จำนวน 41 คน รวมประชากรทั้งหมด 227 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถาม ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ ตอนที่ 1 เป็น คำถามเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบแบบสอบถาม ตอนที่ 2 เป็นคำถามเกี่ยวกับสภาพการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน ทั้ง 8 ด้าน และตอนที่ 3 เป็นคำถามเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ในการบริหารงานวิชาการ ลักษณะแบบสอบถามเป็นแบบตรวจสอบ และมาตราส่วนประมาณค่า ผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามไปจำนวน 227 ฉบับ และได้รับคืนชุดที่สมบูรณ์ สามารถใช้ทำการวิจัยได้จำนวน 217 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 95.59 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย X(-) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารและครูผู้สอนมีความคิดเห็นต่อการบริหารงาน วิชาการในโรงเรียนเอกชนอาชีวศึกษา ของเขตการศึกษา 5 ดังนี้ 1. ผู้บริหารและครูผู้สอนมีความคิดเห็นตรงกันว่า โรงเรียนเอกชน อาชีวศึกษาเขตการศึกษา 5 มีการปฏิบัติงานด้านวิชาการในระดับมากในด้าน กระบวนการบริหารงานวิชาการ หลักสูตรและการนำหลักสูตรไปใช้ วัสดุ อุปกรณ์การสอนและห้องสมุด และการวัดผลประเมินผลการศึกษา ส่วนเรื่อง ที่ผู้บริหารและครูผู้สอนมีความคิดเห็นว่าโรงเรียนมีการปฏิบัติน้อย คือ การนิเทศการศึกษา การแนะแนว สำหรับเรื่องการดำเนินการเรียนการสอน และ กิจกรรมเสริมหลักสูตรนั้น ผู้บริหารและครูผู้สอนมีความคิดเห็นต่างกัน โดยผู้บริหารเห็นว่าโรงเรียนได้ปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ขณะที่ครูผู้สอน เห็นว่ามการปฏิบัติน้อย 2. เมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูผู้สอนในการ บริหารวิชาการในโรงเรียนทั้ง 8 ด้าน พบว่า ความคิดเห็นด้านกระบวนการ บริหารงานวิชาการ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ซึ่งขัดแย้งกับ สมมุติฐานของการวิจัย ส่วนด้านที่เหลือปรากฎว่ามีความเห็นไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสอดคล้องกับสมมุติฐานของการวิจัย 3. ในการศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบริหารงานวิชาการ พบว่า ส่วนใหญ่มีปัญหาอยู่ในระดับน้อย นอกจากนั้นยังพบปัญหาอื่น ๆ ที่ผู้ตอบแบบ สอบถามได้แสดงความคิดเห็น พบว่า เป็นปัญหาที่กำลังบประสบอยู่ในการ บริหารงานวิชาการ คือ ผู้บริหารไม่เข้าใจนโยบายของการจัดการเรียน การสอนในสายวิชาชีพ ครูผู้สอนมีชั่วโมงสอนมากเกินไป และปัญหาด้าน การมอบหมายงานไม่ตรงกับความรู้ความสามารถที่มีอยู่ในตัวครูผู้สอน 4. เมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นระหว่างผู้บริหารกับครูผู้สอน เกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการบริหารงานวิชาการทั้ง 8 ด้าน พบว่า มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสอดคล้องกับ สมมติฐานของการวิจัย จากการวิจัยครั้งนี้ยังพบอีกว่า โรงเรียนเอกชนอาชีวศึกษา ในเขต การศึกษา 5 มีการพัฒนางานวิชาการตลอดเวลา โดยมีการพัฒนาตัวครู ผู้สอน สื่อประกอบการเรียนการสอนและเน้นเรื่องความต้องการของตลาด แรงงานและการใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เป็นหลักสำคัญส่วนเรื่องการ แนะแนวและการนิเทศการศึกษานั้น โรงเรียนยังขาดการดำเนินงาน ในด้านนี้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งผู้บริหารโรงเรียนจะต้องให้ความสำคัญต่องาน แนะแนวและงานนิเทศการศึกษาเหมือนกับงานด้านอื่น ๆ เพื่อให้เกิด ประสิทธิภาพต่อการดำเนินงานบริหารโรงเรียนเอกชนอาชีวศึกษา