วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้เสนอวิธีการพิจารณาออกแบบระบบ สายอากาศเพื่อให้ได้กำลังขยายสูงสำหรับใช้ในการสื่อสาร ระยะไกล จึงได้นำระบบสายอากาศแบบจานสะท้อนคลื่นรูปพารา โบลามาพิจารณาให้มีกำลังขยายสูงสุดโดยวิธีของ Lo และ Gilbert และนำไปเปรียบเทียบกับผลการทดลอง ระบบสายอากาศ ที่ใช้ประกอบด้วยจานสะท้อนคลื่นรูปพาราโบลาที่มีขนาดเส้นผ่า ศูนย์กลาง 1 เมตรซึ่งออกแบบที่ความถี่ 300 MHz และมีการ แผ่พลังงานในแอกเชียลโหมดเป็นตัวป้อนสัญญาณวางอยู่ที่จุด โฟกัสของจานสะท้อนคลื่น สายอากาศเฮลิกซ์ได้ออกแบบให้มี จำนวน 3 รอบ ทำให้มีแพทเทอร์นของการแผ่พลังงานที่แผ่ไปยัง จานสะท้อนคลื่นมีความกว้างลำ 10 dB เพื่อลดการล้นออกไป ของพลังงานที่ขอบจานสะท้อนคลื่นให้น้อยที่สุด จำนวนรอบของ สายอากาศเฮลิกซ์ได้นำมาใช้กำหนดจำนวนเบลิสฟังก์ชั่น และ นำไปหาการกระจายของสนามที่อะเพอเจอร์ของสายอากาศเฮลิกซ์ ตามหลักการของ Lo และ Gilbert และได้คำนวณหาแพทเทอร์นของ สนามไฟฟ้าที่แผ่ออกไปจากสายอากาศเฮลิกซ์และแพทเทอร์ของ สนามไฟฟ้าที่แผ่ออกไปจากระบบสายอากาศ รวมทั้งค่ากำลังขยาย สูงสุดของระบบสายอากาศ และนำไปเปรียบเทียบกับผลการทดลอง ผลการทดลองที่ความถี่ 280 MHz สามารถวัดค่ากำลังขยายได้ ค่ามากที่สุดเท่ากับ 24.33 dB ซึ่งน้อยกว่าผลที่ได้จากการ คำนวณ 2.34 dB