การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาลักษณะของความไม่แน่นอน ในความเจ็บป่วย ระดับความไม่แน่นอน และพฤติกรรมการผชิญความไม่แน่นอนในเด็กวัยรุ่น โรคเอส แอล อี โดยประยุกต์ใช้แนวคิดทฤษฎีความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยของมิเชล เป็นแนวทางศึกษา ประชากรคือเด็กวัยรุ่นโรค เอส แอล อี ที่มารับการรักษาที่แผนกผู้ ป่วยนอก โรงพยาบาลมหาราช นครราชสีมา เลือกผู้ร่วมการศึกษาแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่ กำหนด จำนวน 72 คน ในจำนวนผู้ร่วมการศึกษาทั้งหมด ใช้การสุ่มอย่างมีระบบเพื่อสัมภาษณ์ เชิงลึก จำนวน 12 คน เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนตุลาคม-ธันวาคม 2544 เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย (MUIS-C) แบบ สัมภาษณ์อย่างมีโครงสร้างเพื่อศึกษาลักษณะความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยและแนวคำถามในการ สัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อศึกษาพฤติกรรมการเผชิญความไม่แน่นอน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูล เชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการจำแนกชนิดของข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า เด็กวัยรุ่นโรคเอส แอล อี มีการรับรู้ถึงลักษณะความไม่แน่นอน ในความเจ็บป่วย 6 ลักษณะ คือ ความไม่แน่นอนในอาการของโรค ความไม่แน่นอนในการหายของโรค ความไม่แน่นอนในการกำเริบของโรค ความไม่แน่นอนในการรักษาโรค ความไม่แน่นอนในความรู้ เรื่องโรค และความไม่แน่นอนในอนาคตของตนเอง มีระดับคะแนนความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย อยู่ในระดับปานกลาง ((-,X)=69.57, SD=9.27) เด็กวัยรุ่นโรคเอส แอล อี มีพฤติกรรม การเผชิญความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย คือ พฤติกรรมการดูแลตนเองในระยะสงบของโรค (การปรับพฤติกรรมการกิน ปรับกิจวัตรประจำวัน การปัองกันการกำเริบของโรค ฯลฯ) และ พฤติกรรมเมื่อมีการกำเริบของโรค เช่น การดูแลตนเองตามประสบการณ์เดิม ไปพบแพทย์ทันที เมื่อมีอาการ เป็นต้น นอกจากนี้ยังพบว่าเด็กวัยรุ่นมีพฤติกรรมการแสวงหาความรู้จากแหล่ง ต่างๆ และมีพฤติกรรมการจัดการให้ได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้ สอดคล้องกับการรับรู้ของเด็กวัยรุ่นที่มีต่อความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย เด็กวัยรุ่น ที่มีการรับรู้ว่าความไม่แน่นอนของโรคนี้ไม่สามารถกำจัดให้หมดไปได้ และยอมรับว่าเป็น ส่วนหนึ่งของชีวิตตน จะสามารถยอมรับสภาพความเจ็บป่วยและมีพฤติกรรมในการดูแลเอาใจใส่ ตัวเอง ในขณะที่เด็กวัยรุ่นที่มีการรับรู้ว่าความไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย ทำให้เกิด ความทุกข์ทรมาน เกิดความเบื่อหน่ายท้อแท้ อยากฆ่าตัวตาย ฯลฯ จะมีพฤติกรรมที่เสี่ยง ต่อการกำเริบของโรค เช่น หยุดรับประทานยา ไม่ป้องกันตัวเองจากสาเหตุกระตุ้น ละเลย การรักษา เป็นต้น ผลการวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการประเมินความไม่แน่นอนในความ เจ็บป่วยที่เกิดขึ้นจากโรคเอส แอล อี และความต้องการที่แตกต่างกันของเด็กวัยรุ่นแต่ละคน ดังนั้น ควรมีการให้ข้อมูลความรู้เรื่องโรค และการปฏิบัติตัวแก่เด็กวัยรุ่นโรคเอส แอล อี รวมทั้งการจัดกิจกรรมการพยาบาลให้สอดคล้องเหมาะสมตามวุฒิภาวะ อายุ และความ ต้องการที่แตกต่างกันของผู้ป่วยแต่ละคน นอกจากนี้ควรมีการศึกษาวิจัยความไม่แน่นอนใน ความเจ็บป่วยและพฤติกรรม การเผชิญความไม่แน่นอนในระยะการดำเนินโรคที่แตกต่างกัน พื่อ ให้เกิดความรู้ความเข้าใจถึงธรรมชาติการเปลี่ยนแปลงของระดับความไม่แน่นอน และพฤติกรรม การเผชิญความไม่แน่นอน ที่เกิดขึ้นเนื่องจากความเจ็บป่วยด้วยโรคเอส แอล อี ..ISEN: 974-668-702-6